Uzasadnienie
Prezydent Miasta Z. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówił A. U. przyznania zasiłku rodzinnego na syna M. wraz z dodatkami z tytułu urodzenia dziecka i opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Odwołanie od tej decyzji wniosła A. U., która wyraziła niezadowolenie z jej treści.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Następnie organ ten postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] sprostował we wskazanej decyzji oczywistą omyłkę w części dotyczącej wskazania strony tegoż postępowania.
Pismem z dnia [...] r. A. U. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. W motywach skargi zarzuciła jej naruszenie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych w części dotyczącej ustalenia dochodu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po upływie przewidzianego prawem terminu, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpatrzeniem skargi w pierwszej kolejności zobligowany jest sprawdzić, czy skarga jest dopuszczalna. W art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienione zostały przesłanki, których zaistnienie skutkuje odrzuceniem skargi. Wśród przesłanek zamieszczonych we wskazanym przepisie wymienia się, że skarga podlega odrzuceniu jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
Stosownie do treści art. 52 § 1 w związku z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. otrzymała w dniu [...] r., a wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji znajdującego się w aktach sprawy, natomiast skargę do sądu administracyjnego skarżąca sporządziła i nadała w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] r., tym samym skarga została wniesiona do tutejszego sądu z uchybieniem wynoszącym 15 dni. W tym stanie faktycznym i przedstawionym stanie prawnym wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia wniesionej skargi.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 cytowanej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Przywołanie powyższego przepisu w niniejszej sprawie jest o tyle istotne, że pouczenie prawne o przysługujących stronie postępowania administracyjnego środkach prawnych zamieszczone w decyzji organu odwoławczego nie jest pełne, ponieważ nie wskazano w nim terminu w jakim skarżąca może wnieść skargę do sądu administracyjnego. W pouczeniu tym wskazano obowiązujący termin jak również tryb wnoszenia skargi, jednakże nie zamieszczono w jakim terminie skarga winna być wniesiona. Stosownie do postanowień art. 111 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia jej decyzji żądać jej uzupełnienia co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca we wskazanym terminie nie wystąpiła do organu odwoławczego o uzupełnienie pouczenia prawnego o wskazanie terminu w jakim winna wnieść skargę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi biegł od dnia doręczenia jej decyzji z tak niepełnym pouczeniem o przysługującej możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jednakże z brzmienia art. 112 wyżej wymienionego Kodeksu wynika, że błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie skorzystała z możliwości wynikającej z treści art. 111 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie wystąpiła o uzupełnienie pouczenia prawnego o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jednakże postanowienie niniejsze otwiera skarżącej drogę do zwrócenia się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu z uwagi na jego uchybienie bez swojej winy. Z wnioskiem takim skarżąca winna wystąpić w zawitym terminie siedmiu dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia, ponieważ dopiero po złożeniu takiego wniosku Sąd będzie mógł rozstrzygnąć tę kwestię wstępną a następnie dopiero przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia wniesionej skargi.