Uzasadnienie
Rada Gminy Łękawica w dniu 30 listopada 2011 r. podjęła uchwałę nr XII/88/11 w sprawie ustalenia opłaty za świadczenia prowadzonego przez gminę Łękawica przedszkola publicznego. W podstawie prawnej tego aktu wskazano przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 i art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.).
W §1 powyższej uchwały określono, że realizacja bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki we wspomnianym przedszkolu odbywać się będzie w wymiarze 5 godzin dziennie, to jest od godz. 8.00 do godz. 13.00 i dodatkowo jedną godzinę w tygodniu na nauczanie religii, zgodnie z ustalonym przez dyrektora ramowym rozkładem dnia. Równocześnie w §2 tego aktu ustalono, że opłata za świadczenia w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w §1 wynosi 1,90 zł za jedną godzinę tych świadczeń. Zgodnie zaś z §3, przedmiotową opłatę ustala się jako iloczyn liczby godzin oraz stawki określonej w §2.
Skargę na powołaną wyżej uchwałę wniósł do tutejszego Sądu Prokurator Prokuratury Okręgowej w Bielsku-Białej domagając się w niej stwierdzenia nieważności postanowienia zawartego w jej §2, któremu zarzucił naruszenie art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty poprzez ustalenie opłaty za świadczenia w przedszkolu w wymiarze przekraczającym 5 godzin dziennie, w wysokości 1,90 zł za jedną godzinę. Zaznaczył bowiem, że opłaty takie powinny opierać się na ekonomicznej kalkulacji określającej rodzaj udzielanych świadczeń, które z nich są odpłatne i wysokość opłaty odpowiadającej każdemu z tych świadczeń. Zważywszy powyższe wywiódł, iż nie jest wystarczające wskazanie w uchwale kwoty należnej za jedną godzinę pobytu dziecka w przedszkolu powyżej 5 godzin, ponieważ powoduje to przyjęcie jednej sztywnej opłaty, która nakłada na rodziców lub opiekunów prawnych obowiązek jej ponoszenia w każdym przypadku przebywania dziecka w przedszkolu dłużej niż 5 godzin dziennie, niezależnie od rodzaju i jakości oferowanych świadczeń oraz od tego, czy dziecko korzysta ze wszystkich czy też tylko z niektórych. W rezultacie, na organie samorządu terytorialnego spoczywa obowiązek wykazania, że wysokość opłaty pozostaje w związku przyczynowym z oferowanymi ponadwymiarowymi usługami.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Łękawica wniósł o jej oddalenie. Organ samorządowy zaakcentował, że stawkę opłaty wskazaną w zaskarżonej uchwale ustalono na poziomie kosztów realizacji minimum programowego opierając się na analizie kosztów, która została pozytywnie zaopiniowana przez Komisję Oświaty, Polityki Społecznej i Ekologii Rady Gminy Łękawica. Wywiódł przy tym, że art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, przyznający radzie gminy kompetencje do ustalania opłat za świadczenia przekraczające wymiar zajęć wskazany w art. 6 ust. 1 pkt 2 tej regulacji nie nakłada na ten organ obowiązku określenia rodzajów świadczeń, ustalania dla każdego z nich odrębnej opłaty czy zawarcia kalkulacji ekonomicznej będącej podstawą tej należności w treści uchwały. Mając na względzie powyższe wskazał, że zaskarżony akt wydany został zgodnie z upoważnieniem określonym w przywołanej ustawie z dnia 7 września 1991 r.
Następnie, to jest w dniu 20 czerwca 2013 r. skarżący Prokurator nadesłał do Sądu pismo procesowe datowane na 19 czerwca 2013 r., w którym oświadczył, iż cofa skargę. Podniósł bowiem, że uwzględniwszy stanowisko sformułowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 1581/12 oraz linię orzeczniczą sądów administracyjnych ukształtowaną na gruncie znowelizowanego art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, dalsze popieranie tej skargi uważa za bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże Sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W treści pisma procesowego datowanego na 19 czerwca 2013 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Bielsku-Białej oświadczył w sposób jednoznaczny, iż cofa skargę na uchwałę Rady Gminy Łękawica nr XII/88/11 z dnia 30 listopada 2011 r.
Ponieważ przy tym w sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za uznaniem cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł o umorzeniu postępowania działając na podstawie art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 tej ustawy.