Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 30 października 2013 r. B. T. wystąpiła o zwrot kosztów dowozu do szkoły niepełnosprawnego ucznia – W. T. oraz jego rodzica.
Czynnością z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Miasta P. odmówił podpisania umowy dotyczącej zwrotu kosztów dowozu dziecka do szkoły.
Niezgadzając się z odmową organu administracji B. i B. T.w dniu 14 lutego 2014 r. nadali, za pośrednictwem urzędu pocztowego, pismo z dnia 10 lutego 2014 r. domagając się "wyjaśnienia powstałych niezgodności" i zarazem ponownie składając wniosek o zwrot kosztów dojazdu do szkoły ich syna i jego opiekuna.
W odpowiedzi na pismo z dnia 10 lutego 2014 r. Burmistrz Miasta P. poinformował stronę pismem z dnia [...] r. nr [...], iż jego stanowisko w przedmiotowej sprawie nie uległo zmianie.
Następnie pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r., które wpłynęło do organu w dniu 10 kwietnia 2014 r. B. i B.T. wezwali organ administracji do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wyżej wymienione wezwanie Burmistrz Miasta P. pismem z dnia 17 kwietnia 2014 r., doręczonym stronie w dniu 30 kwietnia 2014 r., ponownie oświadczył, że wniosek o zwrot kosztów dowozu do szkoły W. T. nie może zostać pozytywnie rozpatrzony.
W dniu 29 maja 2014 r. B. i B. T. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy podpisania umowy o zwrocie kosztów dowozu dziecka do szkoły.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.
Zgodnie z regulacją art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. nr [...], w którym zajmuje on ponownie stanowisko w kwestii odmowy podpisania umowy o zwrocie kosztów dowozu W. T. do placówki oświatowej położonej w K. Jednakże należy w tym miejscu wskazać na aktualnie dominujący w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, zgodnie z którym kwestia zwrotu kosztów dojazdu dziecka do szkoły, na podstawie art. 17 ustawy o systemie oświaty nie stanowi materii podlegającej załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Podejmowane w tym zakresie czynności należą do kategorii określonej w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., czyli do innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1576/13).
W związku z powyższym należy zauważyć, że w dniu 31 października 2013 r. B. T. wystąpiła o zwrot kosztów dowozu dziecka do szkoły. W odpowiedzi na ten wniosek organ administracji podjął czynność z dnia [...] r. nr [...], na mocy której odmówił podpisania umowy dotyczącej zwrotu tych kosztów. Następnie skarżący prowadzili dalszą wymianę korespondencji z Burmistrzem Miasta P., który pismem z dnia [...] r. nr [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Natomiast w dniu 10 kwietnia 2014 r. skarżący wezwali organ administracji do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedzi na wyżej wymienione wezwanie Burmistrz Miasta P. udzielił pismem z dnia 17 kwietnia 2014 r., doręczonym w dniu 30 kwietnia 2014 r. Ostatecznie w dniu 29 maja 2014 r. B. i B.T. wnieśli skargę na pismo Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. nr [...]
Tym samym jak wynika z treści art. 3 § 2 P.p.s.a. zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie odpowiedź organu ma wyłącznie charakter informacyjny, nie prowadzi do zakończenia postępowania i nie rozstrzyga co do jego istoty. Stanowi potwierdzenie stanowiska organu administracji, które już wcześniej zostało przedstawione w czynności z dnia 10 grudnia 2013 r. nr [...], podlegającej kognicji sądu administracyjnego pod warunkiem, że w terminie 14 dni od jej otrzymania skarżący wezwaliby organ do usunięcia naruszenia prawa a następnie w terminie 30 dni od otrzymania odpowiedzi na to wezwanie wnieśliby skargę na czynność z dnia 10 grudnia 2013 r.
Podsumowując, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, należało orzec jak w sentencji.