Uzasadnienie
W treści skargi A. N. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz na brak wiedzy prawniczej potrzebnej do obrony swoich interesów.
Następnie, w dniu 10 listopada 2016 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzował, iż domaga się ustanowienia adwokata, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza oświadczył, że jest osobą niepełnosprawną, bezdomną, gospodaruje samotnie i obecnie przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie nie pracuje odpłatnie. Równocześnie zadeklarował, iż nie posiada przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i osiąga dochód z tytułu emerytury, w kwocie 440 zł. Podkreślił przy tym, że jest obciążony zaległościami alimentacyjnymi oraz dodał, iż posiada wprawdzie w depozycie środki pieniężne (z dołączonego zaświadczenia wynika, że ich kwota to 743,41 zł), jednak nie pozwalają ona na zaspokojenie jego koniecznych potrzeb związanych z zakupem odzieży, bielizny oraz żywności zgodnej z dietą, do której musi się stosować w związku ze schorzeniem, na które się uskarża.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi A.N. jest decyzja o odmowie skierowania go do Domu Pomocy Społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (zaprezentowane stanowisko jest zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2016 r. - karta nr 30 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Skarżący jest bowiem osobą schorowaną i niepełnosprawną (patrz: orzeczenie o niepełnosprawności oraz zaświadczenia lekarskie - odpowiednio karty nr 35 oraz 30-33 akt administracyjnych niniejszej sprawy), nie posiada majątku, który mógłby zostać łatwo spieniężony i przebywa aktualnie w [...], gdzie nie jest zatrudniony odpłatnie. Jakkolwiek przy tym osiąga skromny dochód tytułu emerytury (440 zł) oraz posiada w depozycie środki pieniężne, w kwocie 743,41 zł, to jednak, zdaniem rozpoznającego wniosek, nie umożliwia to pokrycia kosztów jakie mogą wiązać się z opłaceniem udziału profesjonalnego pełnomocnika z wyboru w postępowaniu sądowoadministracyjnym zwłaszcza, że - jak deklarował - musi przeznaczać wspomniane środki na wyżywienie według specjalnej diety związanej ze schorzeniem, na które się uskarża oraz na zakup koniecznej bielizny i odzieży.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.