Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpił o ustanowienie adwokata urzędu. Z jego treści wynika, że T.M. nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Wnioskodawca nie posiada również żadnych dochodów, a środki na bieżące potrzeby czerpie z pożyczek. W sprawie prowadzonej pod sygn. akt IV SA/GL 325/13 skarżący nadesłał zaświadczenie, z treści którego wynika, że jest on osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku, zaś z nadesłanego zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w T. wynika, że T.M. nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. 20 maja 2013 r. do Sądu wypłynęło pismo ze SM [...] w T., z którego treści wynika, że skarżący, w wyniku przeprowadzonej eksmisji oraz przetargu utracił wszelkie tytuły prawne do zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analiza okoliczności dotyczących stanu majątkowego T.M. pozwoliła stwierdzić, że jego wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych zasługiwał na uwzględnienie.
Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie dysponuje żadnym majątkiem, którego zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść dochód nie posiada również żadnego źródła stałego dochodu.
Rozpoznając niniejszy wniosek uwzględniono również oświadczenia i dokumenty źródłowe, które skarżący złożył w zakresie innych zawisłych przed tutejszym Sądem spraw, w których także ubiegał się o przyznanie prawa pomocy (sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 370/12, IV SA/Gl 372/12, IV SA/Gl 375/12, IV SA/Gl 1196/12).
W tym zakresie wzięto pod uwagę zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia 15 maja 2012 r., potwierdzające fakt, iż za rok 2012 skarżący nie składał zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu, zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w T. z dnia 15 maja 2013 r., z którego wynika, że zarejestrował się on w tej instytucji, jednak nie ma prawa do pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz fakt utraty prawa do dotychczas zajmowanego lokalu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.