Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.P.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał J.P. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W piśmie z dnia 1 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych wydatków związanych z udziałem w sprawie. Jednocześnie oświadczył, że pomoc prawna nie została opłacona w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Natomiast podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240,00 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit b wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W oparciu o powyższe regulacje wysokość wynagrodzenia należało oznaczyć na kwotę 180,- zł. Do kwoty tej należało, co zostało poczynione w sentencji, doliczyć 23 % należnego podatku od towaru i usług.
Sąd uwzględnił wydatki pełnomocnika na podróż odbytą samochodem osobowym do siedziby Sądu albowiem z akt sądowych wynika, iż adwokat stawił się w sądzie celem przeglądnięcia akt sprawy oraz odbioru dokumentów.
Sąd uznał zasadność zwrotu poniesionych przez stronę opłat pocztowych w wysokości 7,40 zł. uwiarygodnionych stosownymi kserokopiami.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit c, § 15 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002, należało stwierdzić, jak w sentencji.