Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 21 czerwca 2017 r. B.Z. wniósł o przyznanie "obrońcy z urzędu" powołując się na trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia.
Następnie, w dniu 8 sierpnia 2017 r. skarżący nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oświadczył, iż gospodaruje samotnie, zamieszkuje w wynajmowanym lokalu o powierzchni 30 m2 i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Osiąga przy tym dochód z tytułu zasiłku stałego z pomocy społecznej, w kwocie 437 zł ponosząc koszty w ramach czynszu za najem mieszkania (100 zł), opłat za gaz i prąd (odpowiednio 40 zł i 60 zł) oraz wydatków na leki (100 zł). Do wniosku dołączone zostały kopie: orzeczenia o uznaniu wnioskodawcy za osobę trwale, całkowicie niezdolną do pracy, decyzji o przyznaniu mu zasiłku stałego, w kwocie 437,29 zł oraz dokumenty obrazujące wysokość ponoszonych przezeń opłat za energię elektryczną i gaz.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku B.Z. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony. Dołączone do wniosku dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest osobą trwale, całkowicie niezdolną do pracy i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń o charakterze pomocy społecznej, a mianowicie z zasiłku stałego oraz dodatku mieszkaniowego (vide: kopie decyzji i orzeczenia - karty nr 15 i 16 akt sądowych).
Wobec powyższego należało przyjąć, iż B.Z. wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.
Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.