Uzasadnienie
W dniu [...] M.S. wniosła do tutejszego Sądu skargę, jak to określiła: "na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego" wywodząc, że jej sytuacja materialna "nie pozwala na zwrot kwoty, o jaką zwraca się Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B.".
Wezwaniem z dnia [...], wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 lipca 2014 r., zwrócono się do skarżącej o usunięcie braków formalnych skargi, poprzez precyzyjne oznaczenie zaskarżonej (zaskarżonych) decyzji (podanie numeru i daty).
W odpowiedzi na powyższe M.S. nadesłała do Sądu pismo procesowe, w którym podała, iż "zaskarża decyzję z dnia [...], nr [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Odpowiadając na wezwanie do sprecyzowania przedmiotu skargi, M.S. określiła w sposób wyraźny i jednoznaczny (vide: pismo stanowiące kartę nr 9 akt sprawy), że "zaskarża decyzję z dnia [...], nr [...]".
Decyzja o takim numerze i dacie (stanowi ona kartę nr 94 akt administracyjnych) została wydana z upoważnienia Prezydenta Miasta B. i rozstrzyga o uznaniu zrealizowanego przez wyżej wymienioną świadczenia w postaci dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, w kwocie [...] zł, za świadczenie nienależnie pobrane. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika przy tym, że decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., które mocą decyzji z dnia [...], nr [...] (patrz: karta nr 110 akt administracyjnych) orzekło o jej uchyleniu oraz o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Równocześnie z akt administracyjnych niniejszej sprawy jak i ze znajdujących się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach akt innych spraw nie wynika, aby wymieniona wyżej decyzja Kolegium została zaskarżona do tutejszego Sądu.
Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że stanowiąca przedmiot niniejszej skargi decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...], w momencie wniesienia tej skargi już nie istniała, albowiem została wcześniej uchylona przez organ odwoławczy.
W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a.
Nienależnie od powyższego trzeba zwrócić uwagę, iż rzeczona skarga dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji, a skoro tak, podlega ona odrzuceniu także z uwagi na brak zachowania przesłanki określonej w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.