Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania R.Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] nr [...].
Decyzja organu I instancji dotyczyła zmiany własnej decyzji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz M.W. – Ł. Zmieniono wysokość świadczenia w okresie od [...] do [...] na wysokość [...] zł i nie przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego od [...] do [...].
Pismem z dnia 22 maja 2013r. R.Ł. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję SKO.
Następnie w dniu 28 czerwca 2013r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nadto pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] nr [...], mocą której uznano kwotę wypłaconego świadczenia z funduszu w okresie od [...] do [...] za świadczenie nienależnie pobrane, które podlega zwrotowi w kwocie [...] zł.
Pełnomocnik domagał się wstrzymania powyższych decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że miesięczne dochody uzyskiwane przez skarżącą nie przekraczają kwoty [...] zł. R.Ł. nie posiada żadnych oszczędności, a uzyskiwane przez nią dochody przeznaczane są w całości na rzecz wydatków bieżących związanych z koniecznym utrzymaniem siebie i córki. Skarżąca otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł. Pomimo tego opłaty związane z bieżącym utrzymaniem mieszkania przekraczają kwotę [...] zł. Wykonanie rzeczonych decyzji skutkować będzie zmniejszeniem dochodów, utratą przez skarżącą płynności finansowej, jak również brakiem możliwości regulowania wymagalnych zobowiązań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Nadto przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 216). Tym samym wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. W związku z powyższym należy stwierdzić, że do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne, ponieważ nie mają one przedmiotu, który mógłby podlegać wykonaniu.
Przedmiotem wniosku mogą być wobec tego wszelkie akty zobowiązujące i kształtujące dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz akty na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, ostatecznie akty na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
W niniejszej sprawie pełnomocnik R.Ł. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, która odmówiła przyznania świadczenia we wskazanym w niej okresie i zmieniła wysokość świadczeń z funduszu alimentacyjnego w innym okresie. Decyzja organu pierwszej instancji w części ma charakter odmowny oraz zmienia wysokość dotychczas otrzymanego świadczenia. Z tego wynika, że rozstrzygniecie tej treści nie podlega wykonaniu w drodze przymusu w postępowaniu egzekucyjnym. Wprawdzie odmowa i zmiana wysokości świadczenia ma bezpośredni wpływ na kwestię pobranych już świadczeń, jednakże stanowi to przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego.
Stwierdzić więc należy, że wskazane we wniosku decyzje nie nadają się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Ostatecznie przyjdzie zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] uznającej wymienione w niej świadczenie z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane dotyczy decyzji (która posiada już niewątpliwie przymiot wykonalności), która nie podlega kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, z tej przyczyny nie można rozważać kwestii jej wstrzymania.
Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.