Uzasadnienie
Wraz ze skargą kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku z dnia 29 września 2014 r. o oddaleniu skargi, adwokat T.R. reprezentujący stronę skarżącą - "A" Sp. z o.o. w P. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie temu podmiotowi prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu powołano się na trudną sytuację finansową skarżącej Spółki wywodząc, iż działania jej kierownictwa zmierzające do restrukturyzacji, modernizacji wiążą się z koniecznością zatrudnienia nowej wykwalifikowanej kadry pracowniczej. Obecne trudności finansowe spółki są wynikiem między innymi niezakończonego procesu prywatyzacji oraz aktualnej sytuacji na rynku obrabiarek.
Równocześnie zadeklarowano, że wysokość kapitału zakładowego skarżącego podmiotu wynosi 28 194 804,72 zł, wartość będących w jej posiadaniu środków trwałych to 2 422 039,37 zł, natomiast wynik finansowy za ostatni rok obrotowy to strata netto w wysokości 2 522 030,59 zł. Wskazano również dziewięć rachunków bankowych Spółki deklarując, iż na 7 spośród nich nie ma żadnych środków pieniężnych lub bardzo niewielka ich ilość, jeden wykazuje saldo ujemne (-675,64 zł), natomiast na jednym zdeponowana jest kwota 1.718,12 zł. Podkreślono przy tym, że wszystkie wymienione rachunki bankowe są zajęte przez komorników sądowych.
Wezwaniem z dnia 17 grudnia 2014 r., zwrócono się do pełnomocnika strony o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych ujętych we wniosku, poprzez przedłożenie wyciągów bankowych dwóch kont rachunkach bankowych oraz wezwano o deklaracje VAT-7 złożone przez skarżącą Spółkę za 3 ostatnie miesiące.
W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik "A" Sp. z o.o. nadesłał deklaracje VAT - 7 złożone przez nią za sierpień, wrzesień i październik 2014 r., a także wyciągi z dwóch spośród należących do niej rachunków bankowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku "A" Sp. z o. o. należy podnieść, iż zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 §2 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawa pomocy w zakresie częściowym (mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania. Do konkluzji takiej prowadzi bowiem już samo zestawienie wysokości kosztów sądowych, które na obecnym etapie niniejszej sprawy sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie zaledwie 100 zł, a danymi wynikającymi z deklaracji VAT-7 złożonymi przez skarżącą Spółkę za miesiące: sierpień, wrzesień, październik 2014 r.
Trzeba przyznać, że sytuacja finansowa strony skarżącej jest niewątpliwie trudna, o czym świadczy już sam jej wynik finansowy za ubiegły rok strata w kwocie ponad 2,5 miliona zł aczkolwiek ulega poprawie bowiem w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy strona deklarowała stratę w kwocie ponad 3,5 miliona zł. Należy jednak zwrócić uwagę, że wspomniane wyżej deklaracje VAT-7 potwierdzają, iż wykazuje ona aktywność gospodarczą i obraca kwotami rzędu setek tysięcy a nawet milionów złotych (dostawa towarów w sierpniu, wrześniu i październiku 2014 r. w kwotach 1 448 70 zł, 444 812 zł oraz 2 995 181 zł, zaś nabycie towarów i usług w sierpniu, wrześniu oraz październiku 2014 r., w kwotach odpowiednio 423 949 zł, 391 910 zł oraz 1 513 915 zł). Strona uzyskuje zatem co miesiąc przychód jak również dokonuje wydatków, których rozmiar przekracza ponad tysiąckrotnie wartość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu sądowego.
Zdaniem rozpoznającego wniosek, w takiej sytuacji brak jest podstaw do tego, aby przyjąć, że wnioskująca nie posiadała środków pozwalających na uiszczenie tak skromnej kwoty.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie przywołanego art. 246 §2 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.