Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 1 czerwca 2018 r. A. N. wniosła o ustanowienie adwokata.
Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżąca nadesłała urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdziła zakres swojego żądania. Strona oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z partnerem oraz czworgiem małoletnich dzieci i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w wynajmowanym lokalu). W tym miejscu wnioskodawczyni wskazała, że tak ona sama jak i jej partner są zarejestrowani w Powiatowym Urzędzie Pracy, zaś źródłem utrzymania są dla nich świadczenia otrzymywane z Ośrodka Pomocy Społecznej, a mianowicie zasiłki rodzinne (628 zł), świadczenia wychowawcze w ramach programu "Rodzina 500+" (ogółem 2.000 zł) oraz świadczenia z funduszu alimentacyjnego (1.400 zł).
Dodatkowo strona wyszczególniła obciążające ją koszty utrzymania wymieniając wśród nich między innymi czynsz za najem mieszkania (1.100 zł), opłatę za wywóz śmieci (40 zł), opłatę za prąd (130 zł), opłatę za gaz (150 zł) oraz abonament za telefony (173 zł).
Do wniosku skarżąca dołączyła umowę najmu lokalu mieszkalnego oraz wyciągi bankowe obrazujące ponoszone wydatki.
Nadto, odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, strona nadesłała zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w Gliwicach potwierdzające, iż ona oraz jej partner są osobami bezrobotnymi bez prawa do pobierania zasiłku (odpowiednio od prawie dwóch lat i od roku), a także plik kopii decyzji administracyjnych, na mocy których przyznano jej świadczenia wychowawcze, zasiłki rodzinne oraz świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń strony wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Zarówno przy tym ona sama jak i jej partner są osobami długotrwale bezrobotnymi (co potwierdziła stosownymi zaświadczeniami) i jedyne źródło utrzymania jej gospodarstwa domowego stanowią świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. Jakkolwiek miesięczna suma wspomnianych świadczeń przekracza kwotę 4.000 zł, to jednak należy mieć w polu widzenia, że w skład tej rodziny wchodzi czworo małoletnich dzieci i dlatego biorąc pod uwagę wymienione przez skarżącą koszty utrzymania, do których należy przecież doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie i zakup środków czystości oraz niezbędnej odzieży dla 6 osób, stwierdzić przyjdzie, iż nie jest ona w stanie poczynić oszczędności umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych potrzebach życiowych.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.