Uzasadnienie
Prezydent Miasta J. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 15 lit. "a" i "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm./ oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego uznał A. C. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. i odmówił przyznania zasiłku dla bezrobotnych.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że A. C. nie wykazała się 365 dniami zatrudnienia i zrównanymi z nimi w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji.
Odwołanie od tej decyzji wniosła skarżąca, która wskazała, że w dniu [...] r. otrzymała wyrok Sądu Apelacyjnego w K., z którego wynika, że ma przyznane świadczenie rentowe za okres od [...] r. do [...] r. Z uwagi na długotrwałość postępowania sądowego aktualnie nie spełnia wymogów do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych, zatem winna otrzymać zasiłek dla bezrobotnych.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że odwołująca się A. C. nie spełnia wymogów wynikających z obowiązujących przepisów prawa i nie wykazała się 365 dniami zatrudnienia i zrównanymi z nimi w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji. Organ ten zauważył, że ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewiduje możliwości zaliczenia okresu oczekiwania na rozstrzygnięcie sprawy renty przez Sąd do okresu, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca podniosła analogiczne argumenty jak w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji, a mianowicie, że bezpośrednio po otrzymaniu wyroku Sądu Apelacyjnego w K. zgłosiła się w organie zatrudnienia i z uwagi na długotrwałą procedurę sądową nie może ponosić negatywnych konsekwencji, tym bardziej, że w okresie oczekiwania na rozstrzygnięcie nie mogła się zarejestrować, a z jej strony dotrzymała wszystkich terminów.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację jaką zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a tylko w takim przypadku Sąd zobowiązany jest uwzględnić wniesioną skargę.
W pierwszej kolejności przyjdzie zgodzić się z organem odwoławczym, że dla rozpatrzenia niniejszej sprawy zastosowanie mają przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ stosownie do postanowień art. 146 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm./ sprawy, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wszczęto postępowanie odwoławcze lub postępowanie przed sądem administracyjnym, podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniesione zostało w dniu [...] r. zatem przed wejściem w życie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ponieważ ustawa ta weszła w życie z dniem 1 czerwca 2004 r.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku opłacania składek za niepełnosprawnych. Do tego okresu po myśli art. 23 ust. 2 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy zalicza się okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca w dniu [...] r. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. i przedłożyła wyrok Sądu Apelacyjnego w K. z dnia [...] r., mocą którego w następstwie apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia [...] r. zmieniono ten wyrok i przyznano skarżącej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres od [...] r. do [...] r. Oznacza to, że skarżąca w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania nie wykazała się 365 dniami umożliwiającymi nabycie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ w jej przypadku jest to tylko [...] dni.
Tym samym organy administracji nie mogły przyznać skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Podnoszone przez skarżącą argumenty związane z tym, że wszelkie czynności wykonywała w terminie i nie przyczyniła się do powstania zaistniałej sytuacji nie posiadają znaczenia prawnego. Przyjdzie podzielić stanowisko przedstawione przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, że okres oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu powszechnego nie jest zaliczany do okresów uprawniających do nabycia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. Jeżeli działania podejmowane przez organ administracji nie naruszają obowiązujących regulacji prawnych Sąd nie może ingerować w prawidłowo wydaną decyzję.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.