Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...], skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Ż.L. - reprezentowana przez swoją matkę D.D. (pełnomocnictwo stanowi kartę nr 11 akt sprawy), wniosła skargę między innymi na decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...], nr [...], wydaną w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie przy tym z §2 wskazanego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja nr [...], wydana z upoważnienia Prezydenta Miasta G. w dniu [...], mocą której organ ten przyznał skarżącej zaliczkę alimentacyjną na okres od [...] do [...], w kwocie [...] zł miesięcznie.
Nie budzi wątpliwości, że wspomniane rozstrzygnięcie wydane zostało w pierwszej instancji a tym samym, w myśl art. 127 §1 i 2 w związku z art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stronie przysługiwało prawo do wniesienia od tej decyzji odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W świetle powyższego należy stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi przesłanka, od której art. 52 §1 p.p.s.a. uzależnia prawidłowe wniesienie skargi i dlatego skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz §3 p.p.s.a.