Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 maja 2013 r. oddalił skargę M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]
M. D. pismem złożonym w dniu 28 maja 2013 r. na urzędowym formularzu wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej przywołanego wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe a jego źródłem dochodu jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł (potwierdzony kserokopią decyzji o jego przyznaniu). Ponadto oświadczył, iż nie posiada nieruchomości poza "spółdzielczą kawalerką o powierzchni 20,70 m²", żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości około 215 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on nieruchomości poza mieszkaniem o powierzchni 20,70 m², zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe a jego jedynym dochodem jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł oraz dodatek mieszkaniowy. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że ustanowienie adwokata z wyboru przekracza możliwości finansowe skarżącego i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji