Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.
Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu dnia 5 czerwca 2014 r.
Dnia 24 czerwca 2014 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek G.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wniosek został złożony na urzędowym formularzu PPF.
Pismem z dnia 27 czerwca 2014 r. skarżący został poinformowany, że nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
W uzasadnieniu wniosku G.P. zaznaczył, utrzymuje się jedynie ze środków finansowych otrzymywanych z Ośrodka Pomocy Społecznej w K., które wynoszą 529 zł.
Skarżący poinformował, że jest osobą samotnie gospodarującą, bez możliwości otrzymania dodatkowej pomocy. G.P. oświadczył ponadto, że nie posiada nieruchomości, mieszka w wynajętym pokoju o powierzchni 11m2, a także że nie posiada żadnych oszczędności oraz wartościowych przedmiotów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie zakres wniosku obejmował ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu sytuacja skarżącego wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego utrzymuje się on z kwoty 529 zł miesięcznej, przekazywanej mu w ramach zasiłku stałego przez Ośrodek Pomocy Społecznej w K. Powyższe nie pozwala, zdaniem Sądu, na poczynienie oszczędności, które umożliwią opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.