Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 czerwca 2016 r. A.P., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata T.O., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Rektora Politechniki [...] w C. z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...]r. w sprawie zawieszenia skarżącego w prawach studenta do czasu wydania orzeczenia przez komisję dyscyplinarną w związku z toczącym się postępowaniem wyjaśniającym dotyczącym podejrzenia popełnienia przestępstwa z art. 276 kodeksu karnego.
W treści skargi pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia A.P. znacznej szkody polegającej na uniemożliwieniu mu przystąpienia do letniej sesji egzaminacyjnej, a tym samym zaliczenia I roku studiów II stopnia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W orzecznictwie wskazuje się, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2013 r., Sygn. akt II OSK 1090/13, Lex Omega nr 1511173). Ponadto należy zaznaczyć, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (por. postanowienie NSA z dnia 12 września 2013 r., Sygn. akt I FZ 311/13, Lex Omega nr 1363509).
Dokonując oceny przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego okoliczności w kontekście przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Powołana przez pełnomocnika niemożliwość przystąpienia do letniej sesji egzaminacyjnej i nie zaliczenie I roku studiów II stopnia przez skarżącego stanowi normalny skutek decyzji o zawieszeniu w prawach studenta. Zdaniem Sądu tego rodzaju skutki nie są nieodwracalne albowiem w wypadku uchylenia zaskarżonej decyzji nie będzie przeszkód, aby skarżący kontynuowała naukę. Pełnomocnik nie wykazał natomiast, aby wykonanie tej decyzji miało pociągać za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, innych niż normalne jej następstwa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.