Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 19 grudnia 2017 r. J. P. wniósł o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Następnie, w dniu 9 lutego 2018 r. skarżący nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż żąda nie tylko ustanowienia radcy prawnego lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wnioskodawca oświadczył, iż jest emerytem, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką i dorosłą, niepełnosprawną, ciężko chorą córką, która nie może się poruszać i jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. Równocześnie zadeklarował, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych. Posiada natomiast dom o powierzchni 110 m2 posadowiony na działce o pow. 1.414 m2 wraz z nieużytkami rolnymi o pow. 32 ar, a także trzynastoletni samochód marki Ford Fusion.
Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego zadeklarowany został jako 3.740 zł, na co składają się emerytury pobierane przezeń (2.370 zł) i żonę (645 zł), a także renta socjalna ich córki (724 zł).
Dodatkowo wnioskujący zaprezentował szczegółowe wyliczenie miesięcznych kosztów utrzymania swej rodziny wskazując między innymi na znaczne wydatki związane z zakupem żywności (1.750 zł), opału (380 zł), opłatami za wodę, gaz i prąd (odpowiednio: 140 zł, 70 zł i 169 zł), opłatami za 2 telefony i Internet (105 zł), opłatą za wywóz śmieci (36 zł), zakupem leków i środków higienicznych (350 zł), zakupem odzieży (300 - 450 zł) oraz z utrzymaniem samochodu (250 zł - paliwo, do czego dochodzi składka ubezpieczeniowa), a także z rehabilitacją córki (200 zł).
Wraz z wnioskiem skarżący nadesłał dokumenty źródłowe potwierdzające wysokość dochodów uzyskiwanych przez jego żonę i córkę oraz obrazujące część kosztów utrzymania swego gospodarstwa domowego. Z kolei wysokość jego własnej emerytury znajduje uprawdopodobnienie w decyzji stanowiącej kartę nr 15 akt administracyjnych.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku celowego z pomocy społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.
Odnosząc się natomiast do wniosku J. P. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on zasobów pieniężnych ani majątku, który mógłby zostać łatwo spieniężony, a który zarazem nie służyłby zaspokojeniu niezbędnych potrzeb jego rodziny.
Jakkolwiek przy tym dochód netto przypadający na gospodarstwo domowe wyżej wymienionego, wynosi 3.740 zł - co trudno uznać za kwotę niską jak na osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy, to jednak wzięto pod uwagę fakt, że zarówno on sam jak i jego żona są osobami niepełnosprawnymi (vide: orzeczenia - karty nr 19 i 21 akt administracyjnych), z kolei ich córka to osoba trwale niepełnosprawna w stopniu znacznym od urodzenia, wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (vide: orzeczenie - karta nr 17 tych akt), co implikuje zazwyczaj konieczność ponoszenia relatywnie znacznych kosztów związanych z utrzymaniem, w tym z leczeniem, rehabilitacją i pielęgnacją tej osoby. Jak wynika z oświadczeń wnioskującego, suma wszystkich tych kosztów (które zostały częściowo udokumentowane) pochłania całkowicie dochód jego rodziny, a w rezultacie stwierdzić przyjdzie, że nie jest on w stanie poczynić oszczędności umożliwiających opłacenie należności, jakie wiążą się z udziałem radcy prawnego w postępowaniu sądowym, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.