Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 20 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 670/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi P.B. na akt Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] r. P. B. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o zwrot części opłaty za wydanie karty pojazdu samochodu marki: [...] o numerze rejestracyjnym [...].

Starosta [...] w piśmie z dnia [...] r. nr [...], odmówił uwzględnienia powyższego żądania uzasadniając, że opłata została pobrana zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310), a zatem na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów.

Ponadto, w treści zaskarżonego pisma Starosta [...] pouczył skarżącego o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach administracyjnych.

Pismem z dnia [...] r. (data złożenia w siedzibie organu) P.B. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, wskazując, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006 r. (sygn. akt 6/04) stwierdził niezgodność przepisu § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908) oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia [...] r. Starosta [...] podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Następnie pismem z dnia [...] r. (data złożenia w siedzibie organu) P.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na akt Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...] – reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł o jej odrzucenie z powodu niezachowania przez P.B. terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy odmowy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu. W uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 (opubl. Lex nr 341207, ONSAiWSA 2008/2/21) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest jednakże od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Natomiast skargę do sądu – zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. - wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie Starosta [...] w piśmie z dnia [...] r. zawarł stanowisko w sprawie wniosku skarżącego o zwrot części opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu samochodu o numerze rejestracyjnym [...]. Wymienione pismo zostało doręczone P.B. w dniu 1 marca 2011 r.

Wobec tego czternastodniowy termin do wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu 15 marca 2011 r. Tymczasem skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa pismem złożonym w dniu 17 marca 2011 r., a więc po upływie wskazanego ustawowego terminu.

W związku z tym stwierdzić należało, że wystąpiła przesłanka niedopuszczalności skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.