Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi J. D. nadesłała do Sądu pismo procesowe datowane na 11 lipca 2013 r., w którym wniosła o zwolnienie z rzeczonej opłaty sądowej.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 lipca 2013 r. skarżąca złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu strona podniosła, że jest osobą w podeszłym wieku (75 lat), uskarża się na poważne problemy zdrowotne, zamieszkuje w domu o powierzchni 60 m2 posadowionym na działce o powierzchni 507 m2. Nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z emerytury, w kwocie 920,85 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku J.D. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącej wynika, iż nie posiada ona zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą schorowaną, w podeszłym wieku i utrzymuje się emerytury, w kwocie zaledwie 920,85 zł, która nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na uiszczenie pełnych kosztów związanych z niniejszym postępowaniem.
Marginalnie warto zwrócić uwagę, że sytuacja materialna skarżącej była wielokrotnie oceniana przez tutejszy Sąd, w zakresie innych spraw, w których również ubiegała się ona o przyznanie prawa pomocy, gdzie złożone przez nią wnioski również zostały uwzględnione (vide między innymi postanowienia: z dnia 2 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 544/12, z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 23/13 oraz z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 412/12).
Mając na uwadze wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, że wnioskująca spełniła przesłankę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.