Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 6 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 677/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] A.W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu z tytułu umowy o pracę nakładczą. Zdaniem skarżącego organ błędnie nie zawarł w decyzji pouczenia o możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego, co działa na jego niekorzyść.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy leżącej w kompetencji sądu powszechnego. Wskazano, że skarżący równocześnie ze skargą złożył odwołanie, które zostało przekazane do Sądu Okręgowego.

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 47/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje

Na wstępie zważyć należy, że stosownie do art. 59 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej), dalej P.p.s.a., sąd któremu została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy.

Natomiast obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 P.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:

1. 1. decyzje administracyjne;
2. 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;
4. 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Mając powyższe na uwadze przyjdzie wskazać, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozstrzygnięcia kwestii podlegania ubezpieczeniu społecznemu z tytułu wykonywanej pracy nakładczej, wydana między innymi na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j.t. Dz. U. z 2009 r., nr 205 poz. 1585 z późn. zm.), zwanej dalej jako u.s.u.s. Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych ustanawia szczególny tryb odwoławczy od takich decyzji. Stosownie bowiem do treści art. 83 ust. 2 u.s.u.s. od decyzji ZUS przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Tym samym właściwym w tych sprawach jest sąd powszechny, sąd pracy i ubezpieczeń społecznych.

Na marginesie wypada podkreślić, że skarżący na ostatniej stronie decyzji został prawidłowo pouczony o możliwości złożenia od niej odwołania do Sądu Okręgowego, które należało wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Jak wynika z odpowiedzi na skargę A.W. z tej możliwości skorzystał i wniósł odwołanie jednocześnie ze skargą. Zostało ono przez organ przekazane do właściwego rozpoznania sądowi powszechnemu. Argumentację skarżącego dotyczącą faktycznej możliwości kwestionowania decyzji przed sądem administracyjnym należy uznać za błędną i pozostającą w sprzeczności z jednoznacznym brzmieniem obowiązujących i wskazanych wcześniej przepisów.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.