Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 26 czerwca 2017 r. G.Ł. wniosła zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Następnie, w dniu 23 sierpnia 2017 r. skarżąca nadesłała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie potwierdziła zakres swego żądania.
Skarżąca oświadczyła, że zamieszkuje w domu dwurodzinnym o powierzchni 150 m2 stanowiącym własność rodziców oraz, że posiada samochód marki [...], rok prod. 2008. Nie posiada natomiast innego majątku ani żadnych zasobów pieniężnych, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem małoletnich dzieci, a źródłem ich utrzymania są alimenty (ogółem 1.000 zł miesięcznie), renta socjalna (724,40 zł), a nadto pobierane zasiłki pielęgnacyjne (459 zł) i zasiłki rodzinne (419 zł). Z akt administracyjnych sprawy wynika dodatkowo, że strona ma przyznane prawo do świadczeń wychowawczych na oboje dzieci (w ramach programu "Rodzina 500+"), w kwocie ogółem 1.000 zł.
W dalszej części wniosku strona powołała się na relatywnie znaczne miesięczne koszty utrzymania wśród których wymieniła opłaty za tzw. media (381,30 zł), wydatki na leki i leczenie dla całej rodziny (850 zł), ratę kredytu hipotecznego (500 zł - przypadające na nią 40 % spłaty, "pozostałość płacą rodzice") oraz koszty dowozu syna do szkoły i jego obiadów (począwszy od września).
Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto nadto pod uwagę dokumenty źródłowe przedstawione przez stronę w zakresie innej sprawy, zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 1063/16, gdzie niedawno również ubiegała się o prawo pomocy, a jej wniosek został uwzględniony postanowieniem wydanym w dniu 10 sierpnia 2017 r. W tym zakresie wnioskodawczyni przedłożyła dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych kosztów utrzymania, w tym wyciąg bankowy obrazujący również otrzymanie przez nią pobieranych świadczeń.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego z pomocy społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że skarżąca jest w tej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lipca 2017 r. - karta nr 1 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku G.Ł. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że skarżąca spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie jej żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, iż nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty nadesłane przez nią w zakresie wyżej wymienionej sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 1063/16, jak również dołączone do akt administracyjnych sprawy niniejszej (vide między innymi: uzasadnienie zaskarżonej decyzji, kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego) potwierdzają przy tym, że utrzymuje się wyłącznie z alimentów oraz ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej.
Należy równocześnie mieć w polu widzenia, iż wnioskodawczyni jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, z kolei jej oboje dzieci miały orzeczoną niepełnosprawność, w związku z czym jest ona obciążona ponadprzeciętnie wysokimi kosztami utrzymania, w tym na same leki w lipcu 2017 r. przeznaczyła ponad 600 zł (vide: wyciąg bankowy i faktura VAT - karty nr 45-46 akt sądowych sprawy o sygn. IV SA/Gl 1063/16).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić przyjdzie, że skarżąca wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków na opłacenie należności, jakie wiążą się zazwyczaj z udziałem adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bez uszczerbku dla koniecznych potrzeb jej i dzieci. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.