Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...] r. M.D., która wcześniej wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji uchylające decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...]. w sprawie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazuje na brak możliwości spłaty zobowiązań związanych z uchyleniem decyzji przyznającej zasiłek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 31 maja 2012 r., II OZ 465/12, LEX nr 1165459).
Przesłankę w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie uzależnione jest wobec tego od zdarzeń przyszłych, będących ewentualnym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, który następnie mógłby zostać wzruszony przez Sąd. Tym samym orzeczenie sądu w aspekcie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy oprzeć zarówno o ocenę wniosku, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy.
Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. (postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138).
W ocenie sądu, wydanie decyzji uchylającej prawo do zasiłku pielęgnacyjnego nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody po stronie adresata, jak również nie powstają w jej wyniku takie skutki prawne, których nie można odwrócić. Ponadto nie jest to akt, który nadaje się do wykonania w rozumieniu wyżej przyjętym.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji