Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 14 czerwca 2013 r. A.G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 lipca 2013 r. skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata (wcześniejszym pismem Sądu z dnia 19 lipca 2013 r. został poinformowany, iż korzysta w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa).
W treści wspomnianego formularza wnioskodawca powołał się na trudną sytuację materialną oraz brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich praw. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 30 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości oraz, że utrzymuje się z zasiłku stałego kwocie 240 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Odnosząc się do wniosku A. G. godzi się podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Wyżej wymieniony oświadczył bowiem, że nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż jest on osobą w podeszłym wieku (70 lat), niepełnosprawną (vide: orzeczenie z dnia 14 czerwca 2011 r.) i jedynym źródłem utrzymania są dla niego świadczenia z pomocy społecznej (przedłożone przezeń wraz z wnioskiem zaświadczenie ZUS z dnia 8 sierpnia 2013 r. potwierdza przy tym, że nie jest uprawniony do emerytury ani renty).
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu, co mając na uwadze, postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.