Uzasadnienie
W dniu [...] M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo, które oznaczył jako skargę na decyzję Rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w K. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia kopii orzeczenia dyscyplinarnego byłego pracownika naukowego uczelni dr hab. A. J., żądając jej uchylenia i nakazania udostępnienia kopii żądanych dokumentów.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że pismem z dnia [...] zwrócił się do Rektora Ś. Uniwersytetu Medycznego o udostępnienie kopii wskazanego wyżej prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego wraz uzasadnieniem w trybie art. 12 pkt 2 ustawy o dostępnie do informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe otrzymał pismo z dnia [...], w którym przytoczono fragmenty tegoż orzeczenia z pominięciem treści jego uzasadnienia. Wobec powyższego pismem z dnia [...] ponownie zażądał udostępnienia kopii oryginału orzeczenia dyscyplinarnego wraz z uzasadnieniem. W odpowiedzi otrzymał pismo Rektora z dnia [...], na podstawie którego przyjął, iż Rektor uznał, że ma prawo przekazać dziennikarzowi tylko informacje o treści samego orzeczenia dyscyplinarnego pomijając jego uzasadnienie. Zdaniem skarżącego odmowa udostępnienia kopii orzeczenia dyscyplinarnego wraz z jego uzasadnieniem nie ma podstaw prawnych i stanowi próbę ograniczenia wolności pracy i jej prawa do społecznej kontroli decyzji.
W odpowiedzi na skargę Rektor Ś. Uniwersytetu Medycznego w K. wniósł o jej oddalenie wskazując, że zaskarżonym pismem z dnia [...] skarżący został poinformowany o wydaniu decyzji z dnia [...] znak [...], którą odmówiono mu udostępnienia akt postępowania dyscyplinarnego dr hab. A. J.. Decyzja ta, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] znak [...]. Od tej decyzji skarżący w dniu [...] wniósł odrębną skargę. Nadto w ocenie organu skarga jest niedopuszczalna, bowiem jej przedmiotem mogą być tylko akty i czynność organów administracji, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). Tymczasem zaskarżone pismo ma charakter czysto informacyjny i nie jest decyzją tak w rozumieniu przepisów k.p.a., jak również ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 i art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wynikają one także ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
Dokonując oceny w powyższym zakresie przyszło zważyć, że skarga okazała się niedopuszczalna, bowiem jej przedmiot nie mieści się w katalogu aktów i czynności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach, co oznacza, że nie podlega kontroli sądu.
Skarżący domagał się udzielenia informacji publicznej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Na gruncie tej ustawy udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno - technicznej. Odmowa udzielenia informacji publicznej w razie wystąpienia ograniczeń określonych w art.5 ust.1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej następuje w drodze decyzji, do której stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego /art.16 ust.1 i 2 tej ustawy/.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje innej, poza decyzyjną, formy odmowy udzielenia informacji publicznej. O ile zatem nie została wydana taka decyzja, to w ogóle nie otwiera się droga sądowa co do zaskarżenia odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarżący takiej odmowy upatruje natomiast w zaskarżonym piśmie z dnia [...]. Tymczasem pismo to nie jest decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżone pismo nie zawiera wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie, a stanowi jedynie informację o wydaniu takiego rozstrzygnięcia, to jest decyzji z dnia [...] o odmowie udostępnienia skarżącemu akt dyscyplinarnych dr hab. A. J., których, jak zaznaczono, częścią jest orzeczenie dyscyplinarne wraz z jego uzasadnieniem, o udostępnienie którego domagał się skarżący.
Natomiast podnieść należy, iż w przypadku nieudzielenia przez władze publiczne informacji publicznej, względnie udzielenia informacji uznanej przez stronę za niepełną, stronie służy skarga na bezczynność organu w oparciu o przepisy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakowoż w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uczynił przedmiotem skargi bezczynności organu a pismo z dnia [...].
W świetle powyższych wywodów stosownie do art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.
Na marginesie przyjdzie już tylko dodać, że w tut Sądzie pod sygn. akt IV SA/Gl 68/08 zawisła skarga wniesiona przez M. W. na decyzję Rektora Ś. Uniwersytetu Medycznego w K. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] wskazaną w zaskarżonym tu piśmie z dnia [...].