Uzasadnienie
W dniu 15 grudnia 2014 r. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę między innymi na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] r., nr [...] o przyznaniu M. S. prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, w kwocie 153 zł miesięcznie na okres od 1 sierpnia 2014 r. do 31 stycznia 2016 r. oraz o odmowie przyznania mu tego świadczenia z okres od 1 listopada 2012 r. do 31 lipca 2014 r.
Pismem z dnia 2 lutego 2015 r., wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 20 stycznia 2015 r. skarżącą wezwano do wskazania, czy wnosi powyższą skargę w swoim imieniu, czy też działa jako pełnomocnik M. S. Na wykonanie wezwania stronie wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem uznania, że składa skargę w imieniu własnym.
Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 lutego 2015 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 12 lutego 2015 r. A. S. nie udzieliła żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] r., nr [...] orzekającą w zakresie przyznania M. S. zasiłku pielęgnacyjnego. Adresatem obu tych decyzji był M. S. (osoba pełnoletnia), zaś analiza ich treści nie budzi wątpliwości, że uprawnienie stanowiące przedmiot zawartego w nich rozstrzygnięcia dotyczyło wyłącznie jego osoby. W konsekwencji, trzeba podkreślić, iż rzeczone rozstrzygnięcie nie dotyczy skarżącej, będącej jego matką.
A. S. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 2 lutego 2015 r., w związku z czym - stosując rygor określony w tym wezwaniu, uznano, że wnosi ona niniejszą skargę we imieniu własnym.
Skoro skarżąca nie była adresatem zaskarżonej decyzji, zaś zawarte w niej rozstrzygnięcie nie dotyczy jej praw i obowiązków, to należało uznać, że jej skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zważywszy powyższe Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.