Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 7 ust. 9 w związku z art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm./ oraz art. 104 i art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił decyzję z dnia [...]r. Nr [...] przyznającą Z.C. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...]zł miesięcznie za okres od [...] do [...]r. i odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu decyzji tej zobowiązał Z.C. do zwrotu pobranego dodatku w wysokości [...] % tj. w kwocie [...]zł.
Odwołanie od tej decyzji wniosła skarżąca, która wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji i zwróciła się o ponowne rozpatrzenie jej sprawy i wskazała, że z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie zwrócić przyznanego dodatku mieszkaniowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. W motywach decyzji wskazało, że brak jest przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. w sprawie przyznania Z.C. dodatku mieszkaniowego, ponieważ organ pierwszej instancji dysponował wszystkimi niezbędnymi danymi umożliwiającymi mu podjęcie rozstrzygnięcia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanych decyzji i podniosła, że z uwagi na złą sytuację materialną nie jest w stanie zwrócić pobranego dodatku mieszkaniowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wystąpiło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skarżąca w trakcie rozprawy sądowej w dniu [...]r. cofnęła wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący cofnął skargę.
Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi oraz zaskarżonej decyzji pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.
SJ/