Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził u P. D. chorobę zawodową – przewlekłą chorobę [...] wywołaną sposobem wykonywania pracy – [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że uprawniony do przeprowadzenia badań Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. stwierdził występowanie u P. D. wskazanej powyżej choroby, przy jednoczesnym ustaleniu, że wyżej wskazany pracował w latach [...]-[...] w "A" S.A. w G. jako [...] i w latach [...]-[...] w "B" Sp. z o.o. jako [...] i przez cały okres pracy zawodowej obciążał kończyny górne wykonując ruchy powtarzające się związane z obsługą [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wniosło "A" Sp. z o.o. w G., które zakwestionowało stwierdzenie występowania u P. D. choroby zawodowej. Zdaniem odwołującego się Przedsiębiorstwa nierównomierne obciążenie kończyn górnych, przy praktycznie jednakowych zmianach chorobowych obu [...] świadczy o tym, że przyczyną choroby P. D. nie jest praca zawodowa.
P. D. w oświadczeniu z dnia [...] r. przedstawił sposób wykonywanej pracy i w podsumowaniu stwierdził, że w pracy zawodowej obie ręce wykonywały ruchy monotypowe.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również przywołał obowiązujące przepisy w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej. Organ ten podzielił ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej P. D., jak również przyznał, że ten pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej [...]. Nadto organ ten zaznaczył, że w toku postępowania odwoławczego wskazaną jednostkę chorobową rozpoznał Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. i jako jej etiologię wskazał sposób wykonywania pracy zawodowej.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosło "A" Sp. z o.o. w G. reprezentowane przez radcę prawnego P. R.. W skardze tej wyraziło niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. W motywach skargi podniosło, że P. D. w czasie pracy u skarżącego pracował na stanowisku [...]. Położenie [...] wymienionych [...] powoduje, że pracownik operując [...] zdecydowanie częściej posługuje się ręką prawą, a przeprowadzone badania to potwierdziły, gdyż w ciągu godziny wykonuje się ręką lewą [...] ruchy a ręką prawą [...]. Okoliczność ta wskazuje na zwiększone obciążenie ręki prawej, podczas gdy orzeczenie lekarskie wskazuje na większe zmiany chorobowe ręki lewej, zatem schorzenie P. D. nie może mieć związku z wykonywaną pracą zawodową.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt normatywny chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego.
W rozpatrywanej sprawie uprawnione do tego placówki medyczne: Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego i Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w ramach postępowania odwoławczego w orzeczeniach lekarskich rozpoznały występowanie u P. D. choroby zawodowej – [...] wywołana sposobem wykonywania pracy – [...], która figuruje w wykazie chorób zawodowych pod pozycją [...]. W uzasadnieniu wskazanych orzeczeń podano, że znaczącą rolę w rozwoju tego schorzenia odegrał sposób wykonywania pracy [...] związanej z przeciążeniem i monotypią ruchów w zakresie układu kończyn górnych.
Podstawowy zarzut skarżącego Przedsiębiorstwa sprowadza się do tego, że w następstwie przeprowadzonych badań ilości ruchów kończyn górnych [...] ustalono że, pracownik operując [...] zdecydowanie częściej posługuje się ręką prawą, gdyż w ciągu godziny wykonuje się ręką lewą [...] ruchy a ręką prawą [...]. Okoliczność ta wskazuje na zwiększone obciążenie ręki prawej, podczas gdy orzeczenie lekarskie wskazuje na większe zmiany chorobowe ręki lewej, zatem schorzenie P. D. nie może mieć związku z wykonywaną pracą zawodową. W trakcie rozprawy sądowej uczestnik postępowania P. D. przyznał, że faktycznie w trakcie pracy lewą ręką wykonuje się mniej ruchów niż prawą, jednakże ruchy te wymagają wykorzystania większej siły, co rekompensuje zmniejszoną ich ilość.
Podniesiony zarzut nie może zostać uwzględniony, ponieważ orzeczenia lekarskie stanowiące podstawowy dowód z opinii biegłych w sprawach dotyczących chorób zawodowych w sposób jednoznaczny wskazywały na etiologię schorzenia występującego u P. D. i wiążą ją z wykonywaną pracą zawodową – [...] i stwierdzają symetryczne zmiany chorobowe w obu rękach. Wykazana asymetria obciążeń nie zmienia stwierdzeń zamieszczonych we wskazanych orzeczeniach, ponieważ nie uwzględnia dodatkowego czynnika a mianowicie wykorzystywanej siły dla wykonania poszczególnych ruchów. Jak zostało zaznaczone w trakcie rozprawy uczestnik postępowania stwierdził, że w przypadku ręki lewej występuje zmniejszona ilość wykonywanych ruchów jednakże z uwagi na charakter wykonywanych manewrów wymagają one zwiększonego wykorzystania siły celem ich wykonania. Okoliczność ta rekompensuje zmniejszoną ilość ruchów. Skarżące Przedsiębiorstwo w postępowaniu administracyjnym jak również w skardze nie odnosi się do tego aspektu rozpatrywanej sprawy.
Do rozważenia pozostaje zatem, czy nie wyjaśnienie tej okoliczności może stanowić podstawę uwzględnienia wniesionej skargi. Otóż asymetria w obciążeniu obu rąk była już akcentowana w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w ramach postępowania odwoławczego zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. o zajęcie stanowiska w sprawie i podmiot ten w całej rozciągłości potwierdził etiologię schorzenia skarżącego. Zatem należy uznać, że podmiot ten dokonując analizy sytuacji zdrowotnej skarżącego i przebiegu pracy zawodowej wziął pod uwagę również wskazaną okoliczność i stwierdził u P. D. chorobę zawodową.
Zatem w tym zakresie organy administracji nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Organom tym nie można także zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ skarżące Przedsiębiorstwo miało zagwarantowany czynny udział w prowadzonym postępowaniu jak również rozstrzygnięcie zostało podjęte po wyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.