Uzasadnienie
Wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lutego 2008 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, W. C. złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych a także ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego.
Równocześnie skarżący zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką i małoletnim synem, jest współwłaścicielem domu, mieszkania o powierzchni [...] oraz właścicielem gruntu ornego o powierzchni [...] i samochodu marki [...], rok produkcji [...].
Miesięczny dochód rodziny wnioskodawcy wykazany został w kwocie [...], na którą składa się pobierane przezeń [...] w wysokości [...] oraz [...] jego małżonki w rozmiarze [...].
Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku uznano za niewystarczające, pismem z dnia [...] zwrócono się do niego o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych, na które się powołał.
W odpowiedzi skarżący nadesłał dokumenty potwierdzające wysokość dochodu uzyskiwanego przezeń i małżonkę a także decyzję Burmistrza Ż. z dnia [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości oraz pismo procesowe z dnia [...], w treści którego oświadczył, że wykazane w formularzu mieszkanie nie stanowi odrębnej nieruchomości, lecz wchodzi w skład domu stanowiącego jego współwłasność.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie wniesiona została na decyzję wydaną w przedmiocie choroby zawodowej. Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Wnioskujący korzysta zatem w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie postępowanie w kwestii zwolnienia go od rzeczonych kosztów było bezprzedmiotowe i z tego powodu należało je umorzyć działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §3 tej ustawy.
Odnosząc się natomiast do wniosku W. C. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącego oraz z przedłożonych w toku postępowania dokumentów źródłowych wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś miesięczny dochód netto przypadający na jego rodzinę wynosi [...] (patrz: nadesłany przez W. C. przekaz pocztowy i decyzja [...] dokumentujące aktualną wysokość świadczeń pobieranych przezeń i małżonkę), co w przeliczeniu na jedną osobę daje zaledwie [...].
W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie radcy prawnego przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy i mogłoby poskutkować niemożnością zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jego rodziny.
Zważywszy podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.