Uzasadnienie
W treści pisma procesowego datowanego na [...] U. D. wniosła o ustanowienie adwokata.
Z uwagi na fakt, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 31 października 2008 r. skarżącą wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.
U. D. złożyła rzeczony formularz w dniu [...], potwierdzając, iż zakres jej żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu podniosła, że jest osobą [...], bez prawa do [...] i ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Równocześnie zadeklarowała, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] oraz nieruchomość gruntową o powierzchni [...]. Nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi.
Miesięczny dochód brutto gospodarstwa domowego skarżącej zadeklarowany został w kwocie [...], na którą składają się [...] otrzymywane na dzieci. Wnioskodawczyni dodała, że pobiera nadto "[...]" w kwocie [...].
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku U. D. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza stanu majątkowego i sytuacji rodzinnej skarżącej doprowadziła do konkluzji, że przedstawiony wyżej wymóg został w sprawie zachowany.
Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że jest ona matką samotnie wychowującą dwoje małoletnich dzieci (wyrok orzekający [...] stanowi kartę nr 32 akt administracyjnych), pozostaje bez pracy (mocą zaskarżonej decyzji utraciła status bezrobotnego z dniem [...] z uwagi na [...], którą umotywowała koniecznością [...]) oraz, że nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Miesięczny dochód jej trójosobowego gospodarstwa domowego, uzyskiwany z tytułu [...] i [...] wynosi przy tym [...], co w przeliczeniu na jedną osobą daje zaledwie [...]. Nie budzi więc wątpliwości, że strona nie jest w stanie poczynić w zasadzie jakichkolwiek oszczędności.
Mając na względzie powyższe uznano, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie fachowego pełnomocnika przekracza możliwości płatnicze wnioskodawczyni i mogłoby poskutkować niemożnością zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jej rodziny. Dlatego ustanowiono dla niej adwokata działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.