Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło T.G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. w sprawie zasiłku stałego. Odpis powyższego postanowienia został doręczony stronie w dniu 12 czerwca 2017 r.
Pismem z dnia 13 lipca 2017 r. (nadanym w dniu 14 lipca 2017 r.) T.G. wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie z dnia 31 maja 2017 r. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżąca powołała się na ciężki stan zdrowia, liczne schorzenia i dolegliwości z tym związane (częste i ostre biegunki, krwotoki) oraz problemy z płucami (podejrzenie nowotworu płuc i rozedma płuc). Podniosła, że w okresie, w którym doręczono jej decyzję, miała liczne krwotoki, biegunki i praktycznie nie wychodziła z domu. W związku z tym nie mogła wysłać oraz napisać pisma.
Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącą do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy skarżącej w uchybieniu powyższego terminu.
W odpowiedzi z dnia 8 września 2017 r. skarżąca podała, że przyczyna uchybienia ustała w dniu 13 lipca 2017 r. Do tego dnia nie mogła wnieść skargi ze względu na liczne schorzenia. Podniosła, że jeśli tylko "jest w stanie zamienić papier toaletowy na biurowy, to dochowuje terminu." Nadto jest odwodniona i niedożywiona. Do pisma przedłożyła zaświadczenie lekarskie z dnia 26 stycznia 2016 r. (wystawione przez lekarza pediatrę specjalistę medycyny rodzinnej), z którego wynika, że "stan zdrowia skarżącej uległ pogorszeniu ze względu na zagrzybienie i zawilgocenie mieszkania. W/w wymaga stałej konsultacji i leczenia specjalistycznego (infekcje górnych dróg oddechowych, choroba stawów)".
Ponadto dołączyła drugie zaświadczenie z dnia 8 września 2017 r. informujące, że skarżąca z powodu przewlekłych chorób pozostaje pod stałą opieką wielu poradni specjalistycznych oraz uskarża się na biegunki i krwotoki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznając wniosek T.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2016r poz.1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, LEX nr 344095).
We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zawartym w skardze oraz w piśmie z dnia 8 września 2017 r. T.G. podniosła, że uchybienie terminu spowodowane było złym stanem zdrowia (biegunki, liczne schorzenia, problemem z układem oddechowym). Jednocześnie skarżąca przedłożyła między innymi zaświadczenie lekarskie z dnia 8 września 2017r. wystawione przez lekarza pediatrę specjalistę medycyny rodzinnej, z którego wynika, że z powodu przewlekłych chorób skarżąca pozostaje pod opieką wielu poradni specjalistycznych.
W ocenie Sądu podane przez skarżącą okoliczności nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Nadesłane przez skarżącą zaświadczenie lekarskie z 26 tycznia 2016 r. nie jest aktualne. Ponadto wskazuje jedynie, że stan zdrowia skarżącej, która podlegała konsultacjom medycznym, uległ pogorszeniu ze względu na złe warunki mieszkaniowe. Drugie zaświadczenie z 8 września 2017 r. potwierdza jedynie, że skarżąca choruje przewlekle i jest pod stałą opieką wielu poradni specjalistycznych. Należy podkreślić, że choroba, nawet przewlekła, nie jest wystarczającym powodem dla przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Przyjdzie wskazać, iż w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione.
Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 28 października 2009 r., sygn. akt I OZ 1006/09 Lex 573304). Zdarzenie takie może zatem stanowić nagła choroba, bądź nagłe pogorszenie się stanu zdrowia, które nie pozwoliło na osobiste dokonanie czynności czy wyręczenie się inną osobą. Z nadesłanej dokumentacji medycznej nie wynika, aby stan zdrowia skarżącej w okresie biegu terminu do wniesienia skargi uległ takiemu pogorszeniu, że uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonanie czynności. Skarżąca nie wykazała również, aby w dokonaniu uchybionej czynności nie mogła korzystać z pomocy osób trzecich.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.