Uzasadnienie
Wojskowy Komendant Uzupełnień w R., decyzją z dnia [...] r., po rozpoznaniu wniosku skarżącego M. P., odmówił skierowania go do komisji lekarskiej celem określenia zdolności do czynnej służby wojskowej.
W piśmie z dnia 1 kwietnia 2013 r., oznaczonym jako odwołanie, złożonym w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w R., skarżący M.P. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że powyższa decyzja została wydana z naruszeniem prawa, bowiem na podstawie art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, należy wznowić postępowanie, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Podniósł, że wobec przedłożenia przez niego zaświadczenia lekarskiego, z którego treści wynika, że jego stan zdrowia jest dobry i nie ma przeciwwskazań do odbycia służby wojskowej, wznowienie postępowania jest zasadne.
Ponadto podkreślił, że z uwagi na to, iż wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem wzruszającym ostateczną decyzję administracyjną, nie mają zastosowania inne przepisy. Wniósł o pozytywne załatwienie niniejszego wniosku.
Decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. – w wyniku rozpoznania odwołania – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przedstawił argumentację z zakresu podstaw rozpatrzenia wniosku skarżącego o skierowanie go do komisji lekarskiej celem określenia zdolności do czynnej służby wojskowej. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do wniosku o wznowienie postępowania, zawartego w piśmie skarżącego oznaczonym jako odwołanie.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, M.P. zarzucił, że powyższa decyzja została wydana z naruszeniem prawa, gdyż zgodnie z art. 145 § 1 K.p.a., należało wznowić postępowanie w sprawie ustalenia jego zdolności do służby wojskowej. Podkreślił, że na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznowienie postępowania może nastąpić, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Ponownie podniósł, że wobec przedłożenia przez niego zaświadczenia lekarskiego, z którego treści wynika, że jego stan zdrowia jest dobry i nie ma przeciwwskazań do odbycia służby wojskowej, wznowienie postępowania jest zasadne. Wskazał, że z uwagi na to, iż wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem wzruszającym ostateczną decyzję administracyjną, nie mają zastosowania inne przepisy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego ponownie wniósł o oddalenie skargi i oświadczył, że w sprawie dotyczącej skarżącego, nie toczy się żadne inne postępowanie administracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa.
W przedmiotowej sprawie - zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. - Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. – w wyniku rozpoznania odwołania – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie skierowania skarżącego do komisji lekarskiej celem określenia jego zdolności do czynnej służby wojskowej.
Podkreślenia przy tym wymagało, że organ odwoławczy – podobnie jak i organ I instancji – nie dokonał żadnych czynności dotyczących wniosku o wznowienie postępowania, zawartego w piśmie skarżącego oznaczonym jako odwołanie. Okoliczność, że w tej kwestii nie toczy się żadne postępowanie, potwierdził na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego.
Jest to szczególnie rażące pominięcie, gdyż w treści pisma skarżący podkreślił, że z uwagi na to, iż wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem wzruszającym ostateczną decyzję administracyjną, nie mają zastosowania inne przepisy.
Ponadto treść zawartych w tym piśmie twierdzeń, świadczy o tym, że wystąpiła potrzeba ustalenia, czy wolą skarżącego było wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r., czy też, że jego pismo stanowi wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego ostatecznym orzeczeniem Rejonowej Komisji Lekarskiej w R. z dnia [...]r. – gdyż tej właśnie kwestii wydaje się dotyczyć treść przedmiotowego pisma.
W tej sytuacji organ administracji publicznej zobowiązany był zwrócić się do skarżącego o złożenie oświadczenia w powyższym zakresie.
Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzecznictwa - niedopuszczalne jest doprecyzowanie przez organ treści wniosku strony, chociażby dlatego, że mogłoby to doprowadzić do zmiany żądania, wbrew intencji osoby wnoszącej podanie. O tym, jaki jest charakter i zakres żądania zawartego w piśmie wniesionym przez stronę w postępowaniu administracyjnym, decyduje ostatecznie strona, a nie organ, do którego pismo zostało skierowane (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 46/13 – dostępny w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).
Pominięcie przez organ powyższej czynności, stanowiło naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, przede wszystkim art. 7 K.p.a. – wobec niewyjaśnienia istoty sprawy oraz art. 9 K.p.a. - z powodu niewykonania obowiązku udzielenia stronie niezbędnych wskazówek, w tym poinformowania o okolicznościach mających wpływ na dalszy tok postępowania.
W wyniku przeprowadzenia kontroli w wyżej wskazanym zakresie, stwierdzić zatem należało, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc wystąpiły podstawy do jej uchylenia.
Wobec tego – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań.