Uzasadnienie
W dniu 17 lutego 2014 r. J.Z. nadał do Sądu pismo procesowe, w którym wniósł o ustanowienie "obrońcy z urzędu". powołując się na trudną sytuację materialną, bezrobocie oraz niepełnosprawność.
Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie z dnia 24 lutego 2014 r. skarżący nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca oświadczył, że jest bezrobotnym bez prawa do pobierania zasiłku, gospodaruje samotnie, uskarża się na zły stan zdrowia, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się ze stypendium, w kwocie 150 zł oraz ze świadczeń z pomocy społecznej.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 26 marca 2014 r.) skarżący nadesłał orzeczenie o zaliczeniu go do lekkiego stopnia niepełnosprawności, zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w C. z dnia 17 kwietnia 2014 r., potwierdzające, że jest zarejestrowany w tej instytucji jako osoba poszukująca pracy, zaświadczenie wyższej uczelni, potwierdzające, że w okresie od 1 października 2013 r. do 17 kwietnia 2014 r. pobrał w ramach stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, kwotę ogółem 1.170 zł (co daje przeciętnie około 180 zł na miesiąc), a nadto decyzje administracyjne, na mocy których przyznano mu prawo do świadczeń z pomocy społecznej, a mianowicie do zasiłku okresowego, w kwocie 166,19 zł miesięcznie oraz do zasiłków celowych na zakup opału, leków i na zabezpieczenie bieżących potrzeb.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku J.Z. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadesłane przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest osobą niepełnosprawną, utrzymującą się ze skromnego stypendium przyznanego przez wyższą uczelnię oraz ze świadczeń z pomocy społecznej.
Mając na względzie powyższe należało przyjąć, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że opłacenie należności związanych z udziałem w sprawie radcy prawnego przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.