Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 11 lipca 2017 r. E.K. zawarł wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
Następnie, w dniu 21 sierpnia 2017 r. skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia adwokata, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych
Wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu socjalnym) i utrzymuje się ze świadczenia z ZUS, w kwocie 819,72 zł.
Do formularza wnioskodawca dołączył zaświadczenie ZUS z dnia 14 czerwca 2017 r. potwierdzające, iż pobiera rentę, w kwocie brutto 819,72 zł, co daje netto (do wypłaty) 707,95 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, czyli świadczenia stanowiącego formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 sierpnia 2017 r. - karta nr 15 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku E.K. o ustanowienie pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdza dołączone do wniosku zaświadczenie - utrzymuje się z renty, w kwocie netto zaledwie 707,95 zł.
Zważywszy powyższe należało przyjąć, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że pokrycie kosztów jakie wiążą się zazwyczaj z opłaceniem adwokata z wyboru przekracza jego możliwości płatnicze i mogłoby spowodować uszczerbek w jego koniecznych potrzebach życiowych. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.