Uzasadnienie
W dniu 30 marca 2011 r. Rada Gminy Łękawice podjęła uchwałę w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego w Łękawicy oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania, które zostały ujęte w treści załącznika do uchwały. W jej podstawie prawnej powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm.) oraz art. 6 ust. 2 pkt 4 i art. 9a ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 ze zm.).
Powyższą uchwałę zaskarżył Prokurator Prokuratury Okręgowej w Bielsku-Białej, domagając się stwierdzenia nieważności punktu 1 i 3 ust. 5 lit. e rozdziału II oraz punktu 4 rozdziału III załącznika do uchwały, jako rażąco naruszających art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Mianowicie w pierwszym z podanych punktów określono kto wchodzi w skład Zespołu Interdyscyplinarnego. Tymczasem według normy kompetencyjnej z art. 9a ust. 15 rada gminy ma określić wyłącznie tryb i sposób powoływania i odwoływania tego rodzaju zespołu oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Ustalanie składu zespołu nie należy do rady lecz do wójta, o czym stanowi art. 9a ust. 2 ustawy.
W drugim z zakwestionowanych punktów załącznika postanowiono, że Wójt Gminy odwołuje członka zespołu w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub umyślne przestępstwo skarbowe. Zdaniem skarżącego Rada nie była upoważniona do określenia kwalifikacji personalnych ograniczających lub wykluczających członkostwo w zespole interdyscyplinarnym.
Z kolei w ostatnim punkcie powierzono Zespołowi opracowanie jego regulaminu organizacyjnego, co stanowi niedopuszczalną subdelegację, skoro według art. 9a ust. 15 określenie szczegółowych warunków funkcjonowania zespołu należy do rady gminy.
Wydanie zaskarżonych przepisów uchwały z przekroczeniem normy kompetencyjnej skarżący ocenił jako istotnie naruszające prawo.
W odpowiedzi na skargę organ samorządu terytorialnego uznał w całości zarzuty skargi za zasadne i poinformował o zamiarze ich uwzględnienia w kolejnej uchwale.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę pozwala na skrótową ocenę prawną sprawy, skoro między stronami nie ma kontrowersji co do trafności zarzutów skargi i jej wniosków, a Sąd także w całości je podziela. Rzeczywiście bowiem Rada Gminy nie była właściwa do ustalenia składu zespołu interdyscyplinarnego. Kwestię tą regulują przepisy art. 9a ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. W ustępach 3 i 4 tego artykułu wymienione są podmioty, które lub których przedstawiciele obligatoryjnie wchodzą w skład zespołu, a w ust. 5 dopuszczono fakultatywny udział jeszcze innych podmiotów, przy czym zgodnie z ustępem 2 zespół powołuje wójt i działa on na podstawie porozumień zawartych między wójtem a podmiotami, o których mowa w ust. 3 lub 5 (ust. 8 tego artykułu).
Słusznie Prokurator podważył również legalność podstawy odwołania członka Zespołu zawartej w pkcie 3 ust. 5 lit. e załącznika do uchwały, gdyż art. 9a ust. 15 cyt. ustawy nie upoważnia do określenia kryteriów podmiotowych członkostwa w zespole interdyscyplinarnym.
W ramach delegacji z art. 9a ust. 15 Rada Gminy nie mogła też przenieść części swoich uprawnień do określenia szczegółowych warunków funkcjonowania Zespołu przez zlecenie mu opracowania swojego regulaminu organizacyjnego. I w tym zakresie skarga okazała się zasadna.
Wykazanie wadliwości mają charakter istotnego naruszenia prawa, gdyż wykraczają poza kompetencje wyznaczone delegacją ustawową. Dlatego też na podstawie art. 177 § 1 i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.
sw