Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W sprawie tej skarżący korzystał z pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu.
Postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 295,20 zł tytułem ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożyła skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skarżącemu z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1348/11 oddalił skargę kasacyjną.
Następnie ustanowiony pełnomocnik skarżącego w dniu 20 stycznia 2012 r. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu składając jednocześnie oświadczenia, że koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikom wyznaczanym przez Sąd dla stron z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od przywołanego na wstępie wyroku. Zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jej wynagrodzenie winno wynieść 120 zł (50 % z kwoty 240 zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć o podatek od towarów i usług w wysokości 23 %, co łącznie stanowi kwotę 147,60 zł.
W związku z powyższym należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu zgodnie z poczynionymi wyliczeniami na zasadzie wyżej powołanych przepisów.