Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 czerwca 2013 r. E.M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] r., nr [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy Z. o odmowie przyznania wyżej wymienionej zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami na jej dwoje dzieci.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że w dniu [...] r., wydał decyzję nr [...], mocą której uchylił zaskarżony akt i poprzedzającą go decyzję pierwszoinstancyjną oraz orzekł co do istoty sprawy przyznając stronie świadczenia, o które się ubiegała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 185).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uczyniło zadość żądaniu skarżącej i uchyliło akt stanowiący przedmiot skargi jak również poprzedzającą go decyzję organu pierwszej instancji oraz przyznało jej sporne świadczenia, wydając w tym zakresie stosowną decyzję z dnia [...] r., nr [...].
Przywołana decyzja z dnia [...] r. nie została przy tym przez skarżącą zakwestionowana. Z pism Kolegium datowanych na 5 sierpnia 2013 r. oraz na 17 września 2013 r. (odpowiednio karty nr 20 i 26 akt sprawy) oraz z nadesłanego przez ten organ zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wspomniany akt został doręczony stronie w dniu 10 lipca 2013 r., a w rezultacie termin do jego zaskarżenia upłynął w dniu 9 sierpnia 2013 r. Tymczasem do dnia 17 września 2013 r. skarga na omawianą decyzję nie została wniesiona.
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a.