Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r. oddalił skargę T.M.
W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia adwokat K.M. wniosła między innymi o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu według norm przepisanych, powiększonych o obowiązujący podatek od towarów i usług.
Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r. NSA oddalił skargę kasacyjną (I OSK 1506/13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Zgodnie z § 18 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wynoszą drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł.
Odnosząc się bezpośrednio do wniosku złożonego przez pełnomocnika skarżącego należy zważyć, że sporządził on i wniósł skargę kasacyjną, przy czym prowadził sprawę w pierwszej instancji. Zatem stawka minimalna za czynności dokonane przez niego w postępowaniu kasacyjnym wynosi 50 % kwoty 240,00 zł - tj. 120,00 zł oraz 27,60 zł tytułem podatku od towarów i usług, co łącznie daje kwotę 147,60 zł.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu w wysokości jak w sentencji.