Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 września 2012 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, ustanawiając dla niego adwokata, który wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w K. w osobie K. M. Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2013 r. tutejszy Sąd oddalił skargę. W trakcie przeprowadzonej tym w dniu rozprawy. pełnomocnik skarżącego wniósł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
W dniu 27 czerwca 2013 r. adwokat K.M. wniosła skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku, zawierając w niej równoczesny wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem II instancji oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną wyrokiem wydanym na rozprawie przeprowadzonej w dniu 22 stycznia 2015 r., na której - jak wynika z protokołu (karta nr 76 akt sprawy) - nikt się nie stawił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwane dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) przywołanego aktu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi K.M za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, oraz za wniesienie skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości 120 zł, łącznie kwotę 360 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.