Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność odwołania R. G. od pisma z dnia [...] nr [...] Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta S., będącego zawiadomieniem o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy w przedmiocie przyznania pomocy społecznej. Kolegium zważyło, iż odwołanie nie służy, gdy czynność organu administracji nie jest decyzją administracyjną. Zawiadomienie o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy nie jest decyzją administracyjną, a czynnością materialno-techniczną, zatem odwołanie od tej czynności organu jest niedopuszczalne.
W piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach określonym jako "odwołanie" R. G. zaskarżył między innymi opisane wyżej postanowienie. Zarzucił, iż akt ten łamie zasadę, że pomoc społeczna powinna być udzielona w określonym czasie i rozmiarze.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sądowa kontrola działalności administracji publicznej odbywa się wyłącznie w kryteriach legalności, a więc pod względem zgodności zaskarżonego aktu administracyjnego z prawem. Tymczasem w niniejszej sprawie kontrola ta nie wykazała naruszenia prawa mogącego skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, wydane w oparciu o art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. Niedopuszczalność zaś odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka odwołania. W rozpatrywanym przypadku skarżący wniósł odwołanie między innymi od "decyzji MOPS S. nr [...].
Zaskarżony akt stanowił natomiast pismo zawiadamiające stronę o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. Zgodnie z art. 127 k.p.a. odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji organu I instancji. Przedmiotowe zawiadomienie nie jest natomiast decyzją administracyjną, w związku z czym organ prawidłowo stwierdził, iż odwołanie wniesione od tej czynności organu jest niedopuszczalne.
Stwierdzić zatem należało, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).