Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 5 lipca 2018 r. J. K. wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną.
Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie skarżąca przedłożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Równocześnie oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem małoletnich dzieci i posiada mieszkanie o powierzchni 31,50 m2. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Dodatkowo strona zadeklarowała, iż osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę, w kwocie 2.200 zł i ponosi koszty utrzymania w ramach czynszu (297,44 zł), opłat: za prąd (345,31 zł), gaz (51,13 zł) oraz opał (100 zł), a nadto od września będzie uiszczać należność za żłobek dla swojego młodszego dziecka.
Odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 28 sierpnia 2018 r.) skarżąca nadesłała między innymi zaświadczenie pracodawcy, z którego wynika, że otrzymuje miesięczne wynagrodzenie 2.326,97 zł oraz dokumenty obrazujące ponoszone przez nią koszty utrzymania z tytułu czynszu, opłat za wodę, gaz, energię elektryczną, a także za Internet (20 zł), telefon (50 zł) i za żłobek (360 zł, do czego dochodzi jednorazowa opłata wpisowa wynosząca 150 zł).
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi J. K. jest decyzja wydana w sprawie dotyczącej świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, które to świadczenie stanowi formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Wnioskodawczyni jest więc w niniejszej sprawie objęta zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej "p.p.s.a." (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 1 sierpnia 2018 r. - karta nr 1 akt sprawy). W konsekwencji, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie wymaga rozpoznania.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń strony wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym matką samotnie wychowującą dwoje małoletnich dzieci (na podstawie akt administracyjnych ustalono, że ich ojciec przebywa w zakładzie karnym), zaś dochodem jej gospodarstwa domowego jest wynagrodzenie za pracę, w kwocie 2.326,97 zł oraz świadczenie wychowawcze na drugie dziecko, w wysokości 500 zł. Zdaniem rozpoznającego wniosek, dochód ten, po uwzględnieniu obciążających stronę i należycie przez nią udokumentowanych kosztów utrzymania, do których trzeba przecież doliczyć wydatki na wyżywienie i zakup niezbędnych środków czystości oraz odzieży dla trzech osób, nie wystarcza na dokonanie oszczędności umożliwiających opłacenie należności, jakie wiążą się zazwyczaj z udziałem radcy prawnego w postępowaniu sądowoadmoinistracyjnym, bez uszczerbku w koniecznych potrzebach tej rodziny.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.