Uzasadnienie
W sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. oddalił skargę.
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Sąd przyznał adwokatowi M. Z. kwotę 295,20 zł za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
W dniu 31 stycznia 2013 r. pełnomocnik przekazał Sądowi sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, które nie zostały opłacone w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OSK 839/13 oddalił skargę kasacyjną.
Pismem procesowym z dnia 3 września 2014 r. adwokat M. Z. ponownie złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu składając oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" cytowanego rozporządzenia wynosi 240 zł, zatem wynagrodzenie należne adwokatowi za dokonaną czynność wynosi 120 zł (50% z kwoty 240 zł).
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi M. Z. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości 120 zł, które zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23% podatku VAT.
W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.