Uzasadnienie
J. B. reprezentowany przez adwokata J. K., pismem z 24 lipca 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w K. z [...] Nr [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł. za wprowadzanie do obrotu produktów zastępczych. We wskazanym piśmie pełnomocnik skarżącego wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach wniosku podniósł, że wykonanie tej decyzji spowoduje sparaliżowanie jego funkcjonowania, gdyż nie jest osobą zamożną. Nadto wskazano na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej skargi, a brak wstrzymania spowoduje dalsze pokrzywdzenie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.
Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien
Sygn. akt IV SA/Gl 758/17 wobec tego zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dokonuje natomiast oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Mając na uwadze przedstawione powyżej rozważania przyjdzie stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zamieścił żadnych argumentów merytorycznych uzasadniających podjęcie takiego rozstrzygnięcia. Przedstawiona przez pełnomocnika skarżącego argumentacja odwołuje się do ogólnych stwierdzeń nie mających żadnego pokrycia w faktach, a w szczególności brak odwołania się do jakichkolwiek dokumentów. Ponadto przyjdzie zauważyć, że rozważania co do ewentualnego rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd nie dają podstaw do uwzględnienia wniesionego wniosku, albowiem nie są związane z przesłankami umożliwiającymi podjęcie pozytywnego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przez profesjonalnego pełnomocnika, argumentacja nie daje podstaw do jego uwzględnienia. W świetle przedstawionej argumentacji przez pełnomocnika skarżącego trudno mówić o wyrządzeniu znacznej szkody, ponadto brak jest przesłanek do stwierdzenia wystąpienia nieodwracalnych skutków.
W tych okolicznościach uznano, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie przedstawioną argumentację, na mocy art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.