Uzasadnienie
W dniu [...] r. J.M. działający "imieniem strony skarżącej" – J.S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] r., wydaną w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie lub oddalenie. Motywując przy tym wniosek o odrzucenie skargi powołało się na okoliczność, że J.M. nie jest osobą, która w świetle art. 35 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., może być pełnomocnikiem J.S. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Jakkolwiek bowiem jest pracownikiem kancelarii adwokackiej prowadzonej przez adwokata S. G., to jednak sam nie jest adwokatem, radcą prawnym ani też aplikantem adwokackim bądź radcowskim, lecz jedynie absolwentem wyższych studiów prawniczych.
W tym stanie rzeczy, wezwaniem z dnia [...] r., wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia [...] r., zwrócono się do J. M. o usunięcie braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - zgodnie z art. 35 p.p.s.a. Na dokonanie rzeczonej czynności wyznaczono termin siedmiu dni, licząc od daty doręczenia wezwania, informując o rygorze odrzucenia skargi.
Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (patrz: karta nr 20 akt sprawy), przywołane wezwanie z dnia [...] r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego (na adres kancelarii adwokackiej, wskazany na kopercie zawierającej skargę) w dniu [...] r.
W wyznaczonym terminie, którego upływ nastąpił z dniem [...] r., J.M. nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 34 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie przy tym z art. 35 §1 cytowanej regulacji, pełnomocnikiem strony będącej osobą fizyczną może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Artykuł 37 §1 p.p.s.a. określa natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze dalszego biegu było złożenie przez J.M. pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania w sprawie J.S., z którego wynikałoby, że jest on uprawniony do działania w imieniu skarżącego zgodnie z art. 35 p.p.s.a.
Z brzmienia art. 49 §1 p.p.s.a. wynika przy tym, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, sąd z mocy art. 58 §1 pkt 3 tej ustawy, orzeka o jej odrzuceniu.
Skoro zatem J.M. nie przedłożył pełnomocnictwa, udzielonego zgodnie z art. 35 §1 p.p.s.a., to skargę należało odrzucić na podstawie cytowanego art. 58 §1 pkt 3 i §3 tej ustawy.