Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania W. F. za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W piśmie z dnia 30 marca 2015 r. SKO w C. poinformowało, że żądanie skarżącego zostało uwzględnione w całości. Wniosło o umorzenie postępowania przed WSA, a to, w związku z wydaną - w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. - decyzją z dnia [...] r. nr [...], uchylającą zaskarżoną decyzję w całości i stwierdzającą niedopuszczalność odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej, albo z rażącym naruszeniem prawa.
Organ odwoławczy w piśmie z dnia 30 marca 2015 r. wskazał, że skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 54 § 3 P.p.s.a. i uwzględnił w całości skargę przez uchylenie zaskarżonej decyzji własnej z dnia [...] r. i stwierdzenie niedopuszczalności odwołania.
Ponadto z pisma organu odwoławczego z dnia 15 maja 2015 r. wynika, że decyzja autokontrolna została doręczona stronie w dniu 4 maja 2015 r. W dniu 8 czerwca 2015 r. organ odwoławczy poinformował, że mimo upływu terminu zaskarżenia decyzja autotokontrolna nie została zaskarżona odrębną skargą.
Tym samym – według organu – wyeliminowano z obiegu prawnego decyzję będącą przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej według kryterium zgodności z prawem.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1 i 2, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Tadeusz Woś i inni, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008 r. str. 581).
Reasumując, jeżeli skutecznym środkiem wzruszenia decyzji wydanej w oparciu o przepis art. 54 § 3 zdanie 1 P.p.s.a. jest skarga do sądu administracyjnego, a skargi takiej nie wniesiono, to postępowanie sądowe na decyzję z dnia [...] r. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.