Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego w kwocie 741 zł wraz z odsetkami ustawowymi.
Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 4 października 2016 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Podniósł, że skarżąca samotnie wychowuje półtoraroczne dziecko, które wymaga jej osobistej opieki i uniemożliwia podjęcie pracy zarobkowej. Dochód strony stanowią świadczenia alimentacyjne oraz świadczenie wychowawcze. Brak wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia dla skarżącej skutków związanych z prowadzeniem wobec niej postępowania egzekucyjnego, bowiem nie jest w stanie spłacić dochodzonych należności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu albo czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, że postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu okoliczności podniesione przez pełnomocnika skarżącej wskazują, że wykonanie decyzji organu I instancji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej. Skarżąca samotnie wychowuje półtoraroczne dziecko, które wymaga jej całodobowej opieki. Ponadto utrzymuje się ze świadczeń alimentacyjnych oraz świadczenia wychowawczego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.