Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. zostało przyznane skarżącemu – G.N. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata J.B., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji.
Na rozprawie, która odbyła się w dniu 16 września 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł osobistą skargę skarżącego oraz wniósł o zasądzenie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 16 września 2010 r. Sąd oddalił skargę G.N. na wyżej przywołaną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi J.B. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 22 % podatku VAT.
Jednocześnie w aktach sprawy nie została złożona dodatkowa dokumentacja odnosząca się do ewentualnych innych wydatków poniesionych przez pełnomocnika strony skarżącej.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.