Postanowienie WSA w Gliwicach z 8 maja 2014 r., IV SA/Gl 784/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r.

Sprawa

sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie..

Skład

Sędzia NSA Szczepan Prax przewodniczący
Sędzia NSA Tadeusz Michalik
Sędzia WSA Renata Siudyka sprawozdawca
Monika Rał protokolant

Uzasadnienie

Pismem z 23 czerwca 2013 r. R. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z [...] r. nr [...] odmawiającej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad ojcem W. W. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił w szczególności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r., nr 139, poz. 992 ze zm.).

Zaskarżone rozstrzygniecie oparto na ustaleniu, że między rozwiązaniem stosunku pracy ze skarżącym, a wystąpieniem przez niego z wnioskiem o przyznanie zasiłku brak jest ścisłego związku przyczynowo – skutkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo- administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Należy zauważyć, iż postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: "czy art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późniejszymi zmianami), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej."

Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych - organ odmówił bowiem skarżącemu przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niespełnienie przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

W ocenie Sądu, wyrok Trybunału Konstytucyjnego, rozstrzygający czy przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (mający zastosowanie w niniejszej sprawie) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego — wobec czego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.