Uzasadnienie
W sprawie ze skargi T. Z.-K. przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 kwietnia 2008 r. oddalono skargę. Wyrok został doręczony skarżącej [...] r.
Wnioskiem z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Uzasadniając wniosek wskazała, że mieszka samotnie w lokalu socjalnym o powierzchni [...] m². Nie pracuje, i nie poszukuje pracy, bowiem jest osobą [...] na stałe. Ponadto skarżąca podała, że nie jest właścicielką żadnych nieruchomości ani wartościowych ruchomości, nie posiada również oszczędności. Nie posiada żadnych dochodów, ponieważ w [...] r. ZUS pozbawił ją [...]. Żyje tylko z pomocy przyjaciół i ludzi udzielających jej pomocy finansowej, którą musi zwrócić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 i art. 244 w związku z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., na wniosek strony może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub całkowitym (obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).
W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek odpowiadający wymogom powołanych przepisów prawa, wskazując w nim rodzaj prawa pomocy, z jakiego chce skorzystać tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Odnosząc się do wniosku skarżącej w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych zauważyć należy, iż stosownie do postanowień art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. strona, której przedmiotem skargi jest działanie lub bezczynność organu w sprawach zakresu opieki i pomocy społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów postępowania. Oznacza to, że skarżąca z mocy przepisu prawa jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Biorąc to pod uwagę uznano, że w tym stanie prawnym wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy.
Dlatego też na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., w punkcie 1 sentencji postanowiono o umorzeniu postępowania w kwestii przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie adwokata podkreślić trzeba, że art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uzależnia przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, od wykazania przez taką osobę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analizując sytuację finansową i rodzinną skarżącej i dając wiarę jej twierdzeniom należy uznać, że nie tylko nie dysponuje środkami finansowymi nie pozwalającymi jej ponieść kosztów postępowania, ale również, że niewątpliwie nie posiada ona jakichkolwiek środków na ich pokrycie. Jest bowiem osobą niepracującą, bez prawa do emerytury lub renty, a wypłata przysługującej jej wcześniej [...] została wstrzymana przez ZUS w [...] r. Skarżąca nie jest właścicielką żadnych nieruchomości ani wartościowych ruchomości, nie ma również żadnych oszczędności. Zatem należy przyjąć, że wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie (jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe), co uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie adwokata.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 p.p.s.a. należało postanowić, jak w punkcie 2 sentencji.