Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Komendant Miejski Policji w K. odmówił przyznania P. P. równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za okres trzech lat. W podstawie prawnej decyzji przytoczono art. 97 ust. 5, 92 ust. 1 i 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t. Dz. U. Nr 43 z 2007 r., poz. 277) oraz § 1 ust. 2 pkt 1 i § 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100 z 2002 r, poz. 918 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem".
Natomiast w uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskodawca jest współwłaścicielem domu jednorodzinnego w M. przy ul. [...] o powierzchni 75,47 m2. Przysługują mu 4 normy zaludnienia, tj. mieszkanie o powierzchni od 28 do 40 m2. Przysługująca rodzinie wnioskodawcy powierzchnia w domu jednorodzinnym wynosi 27,50 m2, a więc poniżej dopuszczalnej normy zaludnienia. Jednak w razie posiadania lokalu mieszkalnego policjantowi nie należy się przedmiotowy równoważnik bez względu na powierzchnię tego lokalu.
Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania wnioskodawcy, Komendant Wojewódzki Policji w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, podtrzymując przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Organ odwoławczy podkreślił, że w sprawie występuje sytuacja określona w § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, bowiem wnioskodawca posiada wyodrębniony lokal mieszkalny będący przedmiotem jego współwłasności, w związku z czym omawiany równoważnik się mu nie należy, bez względu na powierzchnię lokalu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego i przepisów art. 7 i 8 kpa. Zdaniem skarżącego jego rodzina zajmuje lokal, który ma mniejszą powierzchnię niż jej przysługująca. Zasadniczo skarżący mógłby zatem otrzymać lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale. To zaś oznacza, że w takim przypadku, w myśl art. 92 ustawy o Policji, może otrzymać sporny równoważnik. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał bogate orzecznictwo.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja w ostatecznym wyniku odpowiada prawu, a właśnie pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Postawiony w skardze jako pierwszy zarzut obrazy przepisów art. 7 i 8 kpa nie został przez skarżącego w ogóle uzasadniony, a z urzędu także nie można się dopatrzeć naruszeń procedury administracyjnej, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 z 2000 r., poz. 1270 ze zm., dalej oznaczanego jako: "ppsa"). Wszystkie istotne okoliczności sprawy wynikają wprost ze zgromadzonych w aktach administracyjnych dokumentów i treści oświadczeń złożonych przez skarżącego.
Zastrzeżenia budzi jedynie dokonana przez organy policyjne interpretacja przepisów prawa materialnego, co jednak nie miało wpływu na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ppsa). Odmowa przyznania skarżącemu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego była bowiem prawidłowa i to także częściowo z przyczyn uwzględnionych przez te organy. Mianowicie słusznie organy uznały, że w świetle art. 92 ust. 1 ustawy o Policji i przepisów rozporządzenia posiadanie przez skarżącego lokalu mieszkalnego wyklucza przyznanie mu równoważnika. W tym aspekcie należy jedynie dopowiedzieć, że ów lokal skarżący zajmował już od dnia [...], a więc po rozpoczęciu służby stałej w Policji. Wtedy nie miał jeszcze dzieci, co oznacza, że lokal ten spełniał normy zaludnienia nawet przy uwzględnieniu tylko powierzchni przypadającej mu według wielkości jego udziału we współwłasności nieruchomości. Uchwałą z dnia 21.04.2008 r., sygn. akt I OPS 3/08 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że okoliczność, iż dany lokal przestał odpowiadać normom zaludnienia, nie daje uprawnienia do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego.
Uchwała ta dotyczy co prawda lokali przyznanych w trybie art. 88 ustawy o Policji, jednakowoż NSA uznaje, że stanowisko to jest aktualne w innych przypadkach, gdy policjant posiada lokal mieszkalny, a przestał on jedynie spełniać normy zaludnienia (por. wyrok NSA z dnia 27.03.2009 r., sygn. akt I OSK 572/08 – nie publ.).
Tym niemniej brak uprawnień skarżącego jest ewidentny przede wszystkim z innego powodu. Otóż organy orzekające błędnie ograniczyły posiadanie mieszkania przez skarżącego do powierzchni wynikającej z przeliczenia ogólnej powierzchni mieszkalnej przez udział skarżącego we współwłasności nieruchomości lokalowej. Przepisy prawa na taki zabieg nie pozwalają. Z oświadczenia skarżącego wynika, że jego czteroosobowa rodzina zajmuje cały lokal, a zatem posiada ten lokal w rozumieniu art. 92 ust. 1 ustawy o Policji i § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, bez względu na wysokość udziału we współwłasności. Innymi słowy mówiąc, przepisy te posiadanie pojmują jako stan faktyczny władania lokalem, na podstawie określonego tytułu prawnego, nie uzależniając zakresu tego władztwa, w przypadku współwłasności, od wielkości udziału, jakim dysponują policjant lub członkowie jego rodziny. Wyjątkowo w § 1 ust. 2 pkt 5 rozporządzenie uwzględnia ten element w przypadku, gdy chodzi o współwłasność wynikającą z dziedziczenia stanowiąc, że nie przyznaje się równoważnika, jeżeli udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia (por. art. 1035 kc).
Sytuacja taka nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie, bowiem z odpisu księgi wieczystej znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że podstawą wpisu skarżącego jako współwłaściciela była umowa darowizny z [...], a nie nabycie spadku. Notabene nawet gdyby chodziło o udział w spadku, to skarżący nie spełniałby wymaganych warunków, skoro jego udział przekracza dwie normy zaludnienia.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja została wydana po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu i zawiera rozstrzygnięcie zgodne z prawem materialnym, dlatego na podstawie art. 151 ppsa orzeczono, jak w sentencji.