Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lipca 2015 r. A Sp. z o.o. w Gliwicach, reprezentowana przez pełnomocnika adwokata A. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr[...], utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] nr[...], którą zakazano wprowadzenia do obrotu produktu biobójczego o nazwie [...] spray na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] nr[...]. Pełnomocnik podkreślił, że ze względu na utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy decyzji organu pierwszej instancji, skarżąca spółka zobowiązana jest do wycofania z obrotu produktu o nazwie [...] spray na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Poza tym dodał, iż w przedmiotowej sprawie nie występuje realne zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego, gdyż substancje występujące w produkcie [...] spray są substancjami naturalnego pochodzenia, nieszkodliwymi i niewywołującymi negatywnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości albo w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Z konstrukcji przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym ocena przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. następuje z uwzględnieniem okoliczności indywidualnej sprawy i tylko w tych granicach możliwe jest ich badanie (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2014 r., Sygn. akt I OZ 1124/14, LEX nr 1646164).
Natomiast jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 P.p.s.a.), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2015 r., Sygn. akt II OZ 1399/14, LEX nr 1624460). Ponadto należy wskazać, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt II OZ 801/13, LEX nr 1401413).
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] nr[...], jednakże nie uzasadnił go w sposób dostateczny. W ocenie Sądu twierdzenie pełnomocnika jakoby wniosek był zasadny dlatego, że na podstawie decyzji skarżąca spółka zobowiązana jest do wycofania z obrotu produktu o nazwie [...] spray z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pomimo tego, iż nie występuje realne zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego, nie można uznać za spełnienie przesłanek wynikających z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Albowiem pełnomocnik strony skarżącej nie wskazał, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie decyzji a poza tym nie wyjaśnił na czym miałoby ono polegać.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.